Saturday, August 30, 2014

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပကတိအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ထူးျခားေသာ ၀ိေသသမ်ား

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပကတိအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ထူးျခားေသာ ၀ိေသသမ်ားPublished on: August 29, 2014

 Written by: ေဒါက္တာေအာင္ကိုကို (စီးပြားေရးပညာ၊ စီးပြားေရးေပၚလစီ)
Sa Maung's photo.
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိပစၥဳပၸန္ ပကတိအေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ
(၁) ႏိုင္ငံသားအမ်ားစုသည္ လုပ္ခလစာ ၀င္ေငြနိမ့္ေသာ၊ အလုပ္အကိုင္ အတည္တက် မခုိင္မာေသာ၊ ေငြေၾကးစုေဆာင္းႏိုင္မႈ နည္းပါးေသာ၊ အေျခခံလူတန္းစားႏွင့္ သာမန္လူတန္းစားမ်ား ျဖစ္ေနျခင္း။
(၂) ပထ၀ီအေနအထားအရ မိမိႏိုင္ငံထက္ အဘက္ဘက္တြင္ အင္အားႀကီးမားေသာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ားအၾကား ရွိေနျခင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေရရွည္တည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ ေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို မျဖစ္မေန ထိန္းသိမ္းတည္ေဆာက္သြားရန္ လိုအပ္ၿပီး အဘက္ဘက္တြင္ အင္အားစုစည္း ေတာင့္တင္းသြားေစရန္ လိုအပ္)။
(၃) ကုန္ထုတ္လုပ္မႈနည္းပညာ၊ စြန္႔ဦးတီထြင္ဖန္တီးႏုိင္မႈ နည္းပညာမ်ား နိမ့္က်ေနဆဲ ႏိုင္ငံျဖစ္ျခင္း။
(၄) လယ္ယာက႑ကို အဓိကမီွခို အားထားေနရဆဲ ႏိုင္ငံျဖစ္ျခင္း (လယ္ယာက႑ႏွင့္ စက္မႈက႑ႏွစ္ခုလံုးကို ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရန္လိုအပ္ျခင္း)။
(၅) သဘာ၀တြင္းထြက္ အရင္းအျမစ္မ်ား၊ ေရအရင္းအျမစ္မ်ား ေပါၾကြယ္၀ေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္ျခင္း။
(၆) ႏိုင္ငံေရးအရ ‘မူ’ ႏွင့္ ‘မူ’ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈအလားအလာထက္ ‘လူ’ ႏွင့္ ‘လူ’ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈ အလားလာက ပိုအားေကာင္းေနေသးျခင္း (တစ္နည္းအားျဖင့္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ စီးပြားေရးယွဥ္ၿပိဳင္မႈ အေနအထား အလားအလာအေပၚတြင္ မ်ားစြာတည္မွီေနပါသည္)။
(၇) အခ်ဳိ႕ေသာ ေစ်းကြက္မ်ားတြင္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးယႏၲရား မထိေရာက္ေသးျခင္း။
(၈) ၀င္ေငြျဖစ္တည္မႈ ပံုသဏၭာန္ (Income Generations) မတူညီမႈ၊ စီးပြားေရးအခြင့္အလမ္းမ်ား (Business Opportunities) မတူညီမႈမ်ားကို အဓိကအေျချပဳ အရင္းခံေသာ ၀င္ေငြမညီမွ်မႈပံုသဏၭာန္ (Income Inequality) တစ္စတစ္စ ႀကီးမားလာေနျခင္း (တစ္နည္းအားျဖင့္ မိုးပ်ံပူေဖာင္း ေပါက္ကြဲသကဲ့သို႔ ေပါက္ကြဲလြင့္စဥ္သြားေစႏိုင္သကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္သည္။)
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေရရွည္စဥ္ဆက္မျပတ္ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ (Sustainable Growth) ႏွင့္ ေရရွည္စဥ္ဆက္မျပတ္ တည္ၿငိမ္မႈ (Sustainable Stability) ႏွစ္ရပ္လံုးကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ျဖစ္တည္ေစရန္ဆိုလွ်င္-
(၁) စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈႏႈန္း (Economic Growth Rate) ကို ျမင့္မားေစရမည္။
(၂) စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ (သို႔မဟုတ္) စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈႏႈန္းကို ျမင့္မားေအာင္ ျမႇင့္တင္ေပးမည့္ စီးပြားေရးက႑ႀကီးမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးထြက္ကုန္မ်ား ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ား အခ်ိတ္အဆက္မိမိ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရမည္။
(၃) လူနည္းစု ခ်မ္းသာ႐ံုမွ်ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တြင္းထြက္သယံဇာတပစၥည္းမ်ား ပိုမိုထုတ္လုပ္ တင္ပို႔ေရာင္းခ်႐ံုမွ်ျဖင့္ လည္းေကာင္း မည္သုိ႔မွ်ေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွင့္ ေရရွည္တည္ၿငိမ္မႈကို မေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈႏွင့္ အတူတကြ အလုပ္အကိုင္အသစ္မ်ား ဖန္တီးေပးႏိုင္မည့္ တစ္ေျပးညီ စီးပြားေရးအခြင့္အလမ္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္မႈ၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမႈ၊ ျပႆနာထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မႈ၊ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈႏႈန္း နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေစရန္ ထိန္းခ်ဳပ္ေပးႏိုင္မႈ၊ ျပည္တြင္းစုေဆာင္းမႈႏွင့္ ျပည္တြင္းရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ (GDP ႏွင့္ အခ်ဳိး) ျမင့္မားႏုိင္သမွ် ျမင့္မားလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မႈ စသည္တို႔ ကြၽဲကူးေရပါ သေဘာတရား ျဖစ္လာေစရန္ လိုအပ္ေပမည္။
(၄) ဤကဲ့သို႔ အထက္ပါအခ်က္မ်ား အခ်ိတ္အဆက္မိမိ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသာ ဗ်ဴ႐ိုကရက္ယႏၲရား ရွိရမည္ျဖစ္သည္။
(၅) ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္၏ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးမ်ားႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးမႈမ်ားကို ႀကိဳတင္ကာကြယ္ တားဆီးရေပမည္။
(၆) ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အေျခခံေသာ အေထြေထြအင္အား (စီးပြားေရးအင္အား) တီထြင္ဖန္တီးႏိုင္မႈ နည္းပညာအင္အား က်န္းမာၾကံ့ခုိင္ေသာ လူသားအရင္းအျမစ္အင္အား၊ ယဥ္ေက်းမႈအင္အား၊ ကာကြယ္ေရးအင္အား) ကို တစ္စတစ္စ တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာေစရန္လည္း လိုအပ္ေပမည္။
Sa Maung's photo.
 
Sa Maung's photo.
 

"ဆိုလိုတဲ့အဓိပၸာယ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အခုလက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဟာ သမၼတဆက္ျဖစ္ဖို႔ ရာခုိင္ႏႈန္း ၂၀ ေအာက္မွာပဲရွိတယ္"

"ဆိုလိုတဲ့အဓိပၸာယ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အခုလက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဟာ သမၼတဆက္ျဖစ္ဖို႔ ရာခုိင္ႏႈန္း ၂၀ ေအာက္မွာပဲရွိတယ္"
30 August 2014
Photo: #emg_cartoons
 "အဓိကကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို ဆန္႔က်င္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ကိုယ့္အက်ဳိးစီးပြားကို ကာကြယ္ေနတာ"

(■...
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ World Views မဂၢဇင္း၏ သတင္းေထာက္ခ်ဳပ္၊ Southwest China University of Political Science ၏ Journalism and Communications ဌာနပါေမာကၡ Yin Hongwei ႏွင့္ Eleven Media Group ၏ CEO ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္တုိ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးခ်က္မွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပမႈ)

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ World View မဂၢဇင္း၏ သတင္းေထာက္ခ်ဳပ္ျဖစ္ၿပီး Southwest China University of Political Science \ Journalism and Communications ဌာန ပါေမာကၡ Yin Hongwei သည္ ၾသဂုတ္ ၂၈ ရက္တြင္ Eleven Media Group သို႔ လာေရာက္ခဲ့ကာ တ႐ုတ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးအေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး Eleven Media Group ၏ CEO ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ပါေမာကၡ Yin Hongwei သည္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြင္းကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ၿပီး ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုကာ တ႐ုတ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး အေျခအေနမ်ားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ဖူးသူျဖစ္သည္။ ယခုဒုတိယအႀကိမ္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားထဲမွ ပါေမာကၡ Yin Hongwei ၏ ေမးျမန္းခ်က္ႏွင့္ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္၏ ေျဖၾကားခ်က္အျပည့္အစံုကို ပါေမာကၡ Yin Hongwei ၏ သေဘာတူခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

ေမး ။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကေန ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာျပီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံတဲ့အခါ တ႐ုတ္- ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး အေျခအေနက ဘယ္လိုရွိလဲ။ အရင္ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ တ႐ုတ္အစိုးရ ဆက္ဆံေရးက အရမ္းအဆင္ေျပခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္း သြားတဲ့အခါမွာ အမ်ားႀကီး အဆင္မေျပတာ ေတြ႕လာရတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။

ေျဖ။ အဓိကကေတာ့ အရင္အစိုးရ။ ျမန္မာစစ္တပ္အစိုးရေပါ့။ တပ္မေတာ္အစိုးရ၊ အာဏာရွင္အစိုးရက တကယ္က်ေတာ့ အမ်ားစုက corrupted ျဖစ္တယ္။ corruption ပိုင္းမွာ အဲဒီတ႐ုတ္ကုမၸဏီေတြက ပတ္သက္မႈရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕တ႐ုတ္ကုမၸဏီေတြဟာ unlawful ရယ္၊ unethical ရယ္ေပါ့။ တရားမဝင္တဲ့နည္းနဲ႔ ေနာက္တစ္ခါက်င့္ဝတ္နဲ႔မဆိုင္တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အခုလို ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးမွာ က်င့္ဝတ္နဲ႔မညီတဲ့ တ႐ုတ္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြဟာ အထိနာသြားတယ္။ သူတို႔နဲ႔ယွဥ္ၿပိဳင္စရာ တျခားႏိုင္ငံေတြေပၚလာတယ္။ တစ္ဖက္မွာလည္း ဒီအစိုးရလက္ထက္ ေရာက္တဲ့အခါ မီဒီယာေတြပြင့္လင္းလာတယ္။ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ ရလာတဲ့အခါ လူထုနဲ႔မီဒီယာက ေထာက္ျပေဝဖန္မႈေတြ ျပဳလုပ္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔ ဒီလုပ္ငန္းေတြမွာ သူတို႔အေနနဲ႔ ထင္သလိုလုပ္လို႔ မရေတာ့တဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးမွာ ေရာက္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမွာလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအၾကားမွာ အဆင္မေျပတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဓိကကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြက တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြ၊ တ႐ုတ္ကုမၸဏီ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရဲ႕ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားကို ထိခိုက္တယ္လို႔၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကို ထိခိုက္တယ္လို႔ ယူဆတဲ့အတြက္ ဆႏၵျပမႈေတြ၊ မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မလို႔ ဒီလိုျဖစ္ရတာပါ။

ေမး ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တ႐ုတ္ေတြ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံတဲ့ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း၊ လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီစီမံကိန္း၊ ေက်ာက္ျဖဴ ေရနံဂက္စ္ပိုက္လိုင္းစီမံကိန္း၊ အခုလုပ္မယ့္ ရထားလမ္းစီမံကိန္းကို ဒီက ျမန္မာလူထုက ဘာေၾကာင့္ကန္႔ကြက္ေနတာလဲ။

ေျဖ။ ေျပာရရင္ေတာ့ အားလံုးမွာ ျမန္မာျပည္သူလူထုက တစ္ခုမွမႀကိဳက္ဘူး။ ဒီစီမံကိန္းေတြကို တစ္ခုမွမႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တကယ္ေဝဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြကေတာ့၊ တခ်ဳိ႕ေတြက အရင္အစိုးရ လုပ္လာခဲ့ေပမယ့္ တိုင္းျပည္အတြက္ အရမ္းႀကီး မနစ္နာဘူးဆိုရင္ အရမ္းႀကီးမကန္႔ကြက္တဲ့သေဘာ၊ တကယ့္ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ တကယ့္ဂ်ာနယ္လစ္ေတြ၊ တကယ့္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ တခ်ဳိ႕စီမံကိန္းေတြကို လံုးဝသေဘာမတူႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အကန္႔အသတ္ေတြနဲ႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ မကန္႔ကြက္တာေတြရွိတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းလိုဟာမ်ဳိးက ကြ်န္ေတာ္တို႔ လံုးဝခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး။ ခြင့္မျပဳႏိုင္တဲ့ဟာက်ေတာ့ ဒီကိစၥမွာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ corruption ေတြကရွိေနတယ္။ ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥေတြမွာ တ႐ုတ္ဘက္က နစ္နာတာေတြကလည္း သူက ျပန္ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းမယ္ ဆိုတာရွိတယ္။ ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘက္က ဒီ corruption ကိစၥကို တ႐ုတ္အစိုးရရွင္းေပးဖို႔လိုမွာပဲ။ ဘယ္သူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ယူထားလဲ။ ျမန္မာအစိုးရ ဘယ္ေလာက္ယူထားသလဲ။ ဘယ္ေလာက္ ေပးထားသလဲ။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ လုပ္ထားခဲ့ၿပီဆိုရင္ ဒီစီးပြားေရးဟာ unethical ျဖစ္တယ္။ ကမၻာ့တရား႐ံုးမွာ တရားမဝင္ဘူး။ ဒီျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္ဘူး။ ထပ္လုပ္လို႔လည္းရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥ စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ ထိုက္သင့္တဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔ ေပးေကာင္းေပးႏိုင္မယ္။ မထိုက္သင့္တဲ့ဟာေတြကို မေပးႏိုင္ဘူး။ ဒီအစိုးရကို ခ်ဥ္းကပ္လို႔မရလို႔ ေနာက္တက္မယ့္သူျဖစ္ျဖစ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်ဥ္းကပ္လို႔ျဖစ္ျဖစ္ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းဟာ ေအာင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္အစိုးရပဲတက္တက္ ဒီျမစ္ဆံုစီမံကိန္းလုပ္ေဆာင္တဲ့ အစိုးရဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ လူထုရဲ႕ ဆန္႔က်င္မႈကို ရင္ဆိုင္ရလိမ့္မယ္။ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကို ဆက္လုပ္ခဲ့ရင္။ ဒါကတစ္ပိုင္း။ ေနာက္တစ္ပိုင္းကက်ေတာ့ ရထားလမ္းစီမံကိန္း။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအတြက္ကေတာ့ အိႏၵိယသမုဒၵရာ ထြက္ေပါက္ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ေတာ့ National Security Issue ျဖစ္တယ္။ တ႐ုတ္ရဲ႕ပိုက္ဆံနဲ႔ ရထားလမ္းစီမံကိန္းကိုေဆာက္ရင္ BOT စနစ္နဲ႔ ႏွစ္ ၅ဝ တ႐ုတ္က ဝင္ေရာက္ၿပီးေတာ့ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမယ့္ကိစၥက ခြင့္မျပဳႏိုင္တဲ့ အေျခအေနျဖစ္တယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေနာက္ထပ္ ခ႐ိုင္းမီးယား သို႔မဟုတ္ ေနာက္ထပ္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္နယ္တစ္ခုျဖစ္သြားမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ယူဆတယ္။ ျဖစ္သြားႏိုင္မယ့္ အေျခအေနမ်ဳိးေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာရွိထားတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံဟာ အင္အားႀကီးမားတဲ့ စူပါပါဝါႏိုင္ငံျဖစ္တယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိစစ္အင္အားတိုးခ်ဲ႕မႈေတြ၊ ေဒသဆိုင္ရာ အေနအထားေတြ၊ စီးပြားေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး စစ္ေရးအင္အားႀကီးထြားလာမႈေတြ၊ ေတာင္တ႐ုတ္ပင္လယ္ ကိစၥေတြဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရအေပၚမွာ ဖိအားေတြရွိေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ရထားလမ္းစီမံကိန္းကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ လံုးဝေပးႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါတ႐ုတ္အစိုးရေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ေရရွည္အထိၾကည့္ရမယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ လက္ပံေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္းလိုမ်ိဳး၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေက်ာက္ျဖဴေရနံပိုက္လိုင္းလို ဟာမ်ဳိးက ေဒသခံေတြ အက်ဳိးစီးပြားနဲ႔ ေဒသဆိုင္ရာ အတြက္ျဖစ္တယ္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားနဲ႔ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပဲ ပတ္သက္တဲ့အတြက္ ဒါေတြအားလံုးအေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘက္က မကန္႔ကြက္ဘူး။ ဒီလိုမကန္႔ကြက္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေရနံပိုက္လိုင္းလည္း ၿပီးသြားတယ္။ ဂက္စ္ပိုက္လိုင္းလည္း ၿပီးသြားတယ္။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္းကလည္း အခုထက္ထိ ဆိုလိုတာက ေဒသခံေတြ ကိစၥကိုေတာ့ သူတို႔ရွင္းေပးဖို႔လိုတယ္။ ဒီႏွစ္ခုကေတာ့ ျပႆနာမရွိဘူး။ ဟိုႏွစ္ခုကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မရဘူး။

ေမး ။ အရင္တုန္းက တ႐ုတ္အစိုးရနဲ႔ တ႐ုတ္ျပည္သူလူထုက ဒီစီမံကိန္းေတြကို ျပႆနာတစ္ခုတည္းအေနနဲ႔ စဥ္းစားခဲ့တယ္။ အခု ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့အတြက္ တစ္ခုခ်င္းစီ ကြၽန္ေတာ္ျမင္မိၿပီ။

ေျဖ။ အဓိကကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို ဆန္႔က်င္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ေနတာ။ အဲဒါကို ျမင္ဖို႔လိုတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ တ႐ုတ္က ျမန္မာျပည္မွာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံရင္ ျမန္မာျပည္သူေတြက တ႐ုတ္ကို မုန္းတီးေနတယ္ဆိုတာ အဲဒါမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔အက်ဳိးစီးပြား။ ဒီႏွစ္ခု (ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းႏွင့္ ရထားလမ္းစီမံကိန္း) က တိုင္းျပည္အတြက္ကို ထိခိုက္ႏိုင္တဲ့အတြက္ လံုးဝလက္မခံဘူး။

ေမး။ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ကိစၥကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားရွင္းျပလို႔ သေဘာေပါက္သြားပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး တျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တ႐ုတ္နဲ႔ျမန္မာ ဘယ္က႑ေတြမွာ ပူးေပါင္းလုပ္လို႔ရႏိုင္မလဲဆိုတာ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳ၍ ေျပာေပးပါ။

ေျဖ။ အစိုးရခ်င္းထက္ ပုဂၢလိကေတြနဲ႔ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ တျခားႏိုင္ငံေတြ၊ ဂ်ပန္တို႔ အေမရိကန္တို႔ အီးယူတို႔လုပ္တဲ့ပံုစံမ်ဳိး။ အထူးသျဖင့္ အာဆီယံက အမ်ားႀကီးရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြ ဝင္လာတယ္။ ဘာမ်ဳိးေတြမွာ ဝင္လာလဲဆိုေတာ့ ဟိုတယ္တို႔၊ Tourism တို႔၊ ေဆာက္လုပ္ေရးတို႔ ဒီလိုလုပ္ငန္းမ်ဳိးေတြမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဝင္လာတယ္။ ေရနံသဘာဝဓာတ္ေငြ႕ ရွာေဖြေရးတို႔လို လုပ္ငန္းေတြမွာ ဂ်ပန္တို႔ အာဆီယံတို႔ အထူးသျဖင့္ စက္မႈလုပ္ငန္းေတြ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြ လာတဲ့အခါက်ေတာ့ တ႐ုတ္က အဲဒီေနရာေတြမွာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံတာေတြနည္းၿပီးေတာ့ သူတို႔က သယံဇာတတူးေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြမွာပဲ လုပ္တာမ်ားေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီသယံဇာတ တူးေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္တာမ်ားရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပံုရိပ္ကထိမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တျခားႏိုင္ငံက အီးယူတို႔၊ ဂ်ပန္တို႔၊ အာဆီယံတို႔ လုပ္တဲ့လုပ္ငန္းေတြမွာ ပိုျမွဳပ္ႏွံဖို႔သင့္ေတာ္တယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကလည္း အခုေနာက္ပိုင္းမွာ နည္းပညာပိုင္းက ျမင့္လာၿပီေလ။ ျမင့္လာေတာ့ အိုင္တီနယ္ပယ္တို႔ စက္မႈဇုန္တို႔ တျခားနယ္ပယ္ေတြမွာ ျမွဳပ္ႏွံပါ။ ဒီသယံဇာတတူးေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြမွာေတာ့ မျမွဳပ္ႏွံပါနဲ႔လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။

ေမး ။ အခုေလာေလာဆယ္ေပါ့။ ေက်ာက္ျဖဴမွာ စီးပြားေရးဇုန္တစ္ခုလုပ္မယ္။ အဲဒီမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက လုပ္ငန္းရွင္ေတြ အမ်ားႀကီးလာခ်င္တယ္။ လာခ်င္ေပမယ့္ သူတို႔မွာ သို႔ေလာ၊ သို႔ေလာ ျဖစ္ေနတယ္။ သူတို႔လာလုပ္လို႔ရွိရင္ သူတို႔ကို ဆန္႔က်င္ၾကမလားဆိုၿပီး စိုးရိမ္စိတ္ရွိၾကတယ္။ လာလုပ္လို႔ ရ၊ မရ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ သူတို႔စိုးရိမ္စိတ္ ပေပ်ာက္ေအာင္ ျဖစ္ႏိုင္စြမ္း ရွိ၊ မရွိ အဲဒါကို သိခ်င္ပါတယ္။

ေျဖ ။ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တာကေတာ့ အဓိကက ရထားလမ္းကို အေလာတႀကီး မေဖာက္ဖို႔။ တ႐ုတ္အစိုးရအေနနဲ႔ ရထားလမ္းကိုေဖာက္ဖို႔အတြက္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရထားလမ္းက အခုခ်ိန္မွာ“၀”တို႔၊“မိုင္းလား”တို႔က တကယ္က်ေတာ့ တ႐ုတ္အစိုးရနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ႀကီး ပတ္သက္ေနတဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတြ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာ မပိုင္ဘူး။ ဒီလိုအေနအထားမ်ဳိးမွာ တ႐ုတ္ရဲ႕ ေငြအားလံုးနဲ႔ ဘီလ်ံ ၅ဝ နဲ႔ ရထားလမ္းႀကီးေဖာက္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေက်ာက္ျဖဴေရနက္ဆိပ္ကမ္းေဆာက္ၿပီးရင္ ရထားလမ္းတို႔ဘာတို႔ ေဖာက္ရမယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔နားလည္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအခ်ိန္မွာမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ႏိုင္မလဲ။ ျမန္မာစီးပြားေရး တိုးတက္လာမယ္။ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ ေဖာက္ႏိုင္မယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ “ဝ”တို႔၊ “မိုင္းလား” တို႔မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာ ျပန္ရလာတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ဒါမွမဟုတ္“ဝ”လက္နက္စြန္႔သြားတဲ့ေန႔၊ “ဝ” တပ္ဖြဲ႕ေတြအားလံုး လက္နက္စြန္႔သြားတဲ့ေန႔ အဲလိုမ်ဳိး ကိုယ့္အခ်ဳပ္အျခာ ျပန္ပိုင္သြားတဲ့ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီရထားလမ္းေဖာက္ဖို႔ကို လုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အခုခ်ိန္မွာ ေက်ာက္ျဖဴမွာ စီးပြားေရးျမွဳပ္ႏွံတာ တ႐ုတ္ေတြအတြက္ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္၊ ၁၅ ႏွစ္မွာ ေသခ်ာေပါက္ျမတ္မယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေနာက္ ၁ဝ ႏွစ္၊ ၁၅ ႏွစ္မွာေတာ့ “ဝ” ေတြ လက္နက္စြန္႔ၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြအားလံုး လက္နက္စြန္႔သြားၿပီဆိုတဲ့ေန႔မွာ ဒီရထားလမ္းဟာ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ တ႐ုတ္ပိုက္ဆံနဲ႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မေဖာက္ႏိုင္ဘူး။ တျခားႏိုင္ငံက ပိုက္ဆံနဲ႔ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံအတြက္ ဒီရထားလမ္းက အက်ဳိးရွိမယ္။ တ႐ုတ္အတြက္လည္း အက်ဳိးရွိမယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအခ်ိန္မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီအတြက္ေတာ့ ေစာင့္ရမယ္။ ေက်ာက္ျဖဴမွာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံတာ တ႐ုတ္ေတြအတြက္ အက်ဳိးရွိပါတယ္။ လာခဲ့ပါ။ ေက်ာက္ျဖဴမွာေရာ၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ရခိုင္ျပည္နယ္ဟာ အရမ္းသဘာဝရင္းျမစ္ေပါတယ္။ အလုပ္သမားေပါတယ္။ ေက်ာက္ျဖဴမွာရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈဟာ တ႐ုတ္အတြက္ အက်ဳိးရွိပါတယ္။ အားလံုးလာခဲ့ပါ။ ဒီအတြက္လည္း ဆန္႔က်င္မႈေတြ မျဖစ္ေအာင္အတြက္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ပိုၿပီးပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိရမယ္။ တ႐ုတ္အေနနဲ႔ ျပင္ဆင္မႈေတြလုပ္ရမယ္။ တျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ တန္းတူတာဝန္ယူမႈေတြ၊ ျပင္ဆင္မႈေတြလုပ္ရမယ္။ အဲဒီေတာ့ တ႐ုတ္ေတြ ဒီမွာလာၿပီးေတာ့လုပ္မယ့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ မရွိပါနဲ႔။

ေမး ။ ရထားလမ္းကို တ႐ုတ္ေငြနဲ႔ မေဖာက္ဘူးဆိုေတာ့ က်န္တဲ့ ဂ်ပန္တို႔၊ အေမရိကန္တို႔ေငြနဲ႔ေကာ ေဖာက္ဖို႔ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိလား။

ေျဖ။ အဲဒါနဲ႔ ေဖာက္ရင္ေဖာက္လိမ့္မယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တယ္။

ေမး။ တ႐ုတ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ တျခားက်န္တဲ့ ၿဗိတိန္တို႔၊ ဂ်ပန္တို႔၊ အေမရိကန္တို႔ရဲ႕ေငြနဲ႔ ရထားလမ္းေဖာက္မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔အျမင္ ဘယ္လိုရွိလဲ။

ေျဖ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေတာ့ အခုေလာေလာဆယ္ ခဏဆိုင္းထားၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသား ျပႆနာေတြေျပလည္သြားၿပီ။ အထူးသျဖင့္ ျပတ္ျပတ္ေျပာလိုက္မယ္။ “ဝ” လက္နက္စြန္႔တဲ့ေန႔အထိ လုပ္ေဆာင္ၿပီးၿပီဆိုရင္ အျပတ္ေျပာလိုက္မယ္။ “ဝ” ကုိ ခင္ဗ်ားတို႔ လက္နက္ခ်ခိုင္းလိုက္။ ခ်ၿပီး တိုင္းရင္းသားျပႆနာေတြ၊ ဖက္ဒရယ္လည္း ေပၚလာၿပီဆိုတဲ့ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ရထားလမ္းကို တ႐ုတ္ရယ္၊ ဂ်ပန္ရယ္၊ တျခားႏိုင္ငံေတြ အားလံုးပိုက္ဆံနဲ႔ ေဖာက္မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လိုအပ္ရင္ေဖာက္မယ္။ ဒီရထားလမ္းကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့သူဟာ ျမန္မာပဲျဖစ္ရမယ္။ တ႐ုတ္ကပိုင္ဆိုင္လို႔မရဘူး။ အဓိက,က ဒါပါပဲ။ ရထားလမ္းကိုပိုင္ဆိုင္တာ ကြ်န္ေတာ္တို႔၊ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆက္ဆံေရးရွိေနျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံအတြက္ ရန္ကုန္ထိလည္းေပါက္မယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴထိလည္းေပါက္မယ္။ ကူမင္းကေန ရန္ကုန္ေဖာက္မယ္။ ေက်ာက္ျဖဴေဖာက္မယ္။ ကားလမ္းလည္း ေဖာက္မယ္။ ရထားလမ္းလည္း ေဖာက္မယ္။ ဒီအေျခအေနဟာ ခဏေစာင့္ရမယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ တည္ၿငိမ္သြားရမယ္။ ဒီမိုကေရစီျဖစ္ထြန္းသြားရမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ မွန္မွန္ကန္ကန္ ျဖစ္လာရမယ္။ “ဝ” ေတြဟာ လက္နက္ကို အၿပီးစြန္႔ရမယ္။ “ဝ” လက္နက္အၿပီးစြန္႔တဲ့ေန႔။ အဲဒါၿပီးတဲ့ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီရထားလမ္းကို တ႐ုတ္ပိုက္ဆံလည္း ပါမယ္။ ဂ်ပန္ေတြလည္းပါမယ္။ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ေဖာက္သလိုေပါ့။ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ဂ်ပန္ပိုက္ဆံပါတယ္။ အဂၤလန္ပိုက္ဆံပါတယ္။ အီးယူပိုက္ဆံပါတယ္။ အဲလိုလမ္းေတြ ေဖာက္တာပဲ။ ဒီလမ္းဟာ စီးပြားေရးအတြက္ အသံုးျပဳတဲ့ လမ္းတစ္လမ္းေဖာက္ဖို႔အတြက္ ႀကိဳးစားမယ္။

ေမး ။ “၀” ေတြက တ႐ုတ္ရဲ႕စကားကို တစ္သေ၀မတိမ္း နားေထာင္မယ္လို႔ထင္သလား။

ေျဖ ။ တ႐ုတ္နဲ႔ ျမန္မာအစိုးရ ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕စကားကို နားေထာင္ရလိမ့္မယ္။ တ႐ုတ္စကား တစ္ခုတည္းေတာ့ နားေထာင္လို႔မရဘူး။ ဒီအစိုးရႏွစ္ရပ္လံုး သေဘာတူညီၿပီး လက္နက္စြန္႔ဖို႔ေျပာတာကို သူနားမေထာင္ရင္ တိုက္လိမ့္မယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ျမင္တယ္။

ေမး ။ တစ္ခုေမးခ်င္တာက တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကေန ျမန္မာႏိုင္ငံလာၿပီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံတဲ့အဖြဲ႕ေတြေပါ့။ လာၾကတဲ့အခါ ဒီမွာရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေတြနဲ႔ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဒသခံေတြနဲ႔ ေသာ္လည္းေကာင္း အဆင္မေျပဘူး။ မတည့္ဘူး။ အဲဒါ အဆင္ေျပသြားေအာင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကလူေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲဖို႔လိုမလဲ။

ေျဖ။ အဓိက,ကေတာ့ တ႐ုတ္အစိုးရေကာ၊ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးကေကာ အစိုးရနဲ႔ေျပလည္သြားၿပီလို႔ထင္ရင္ အားလံုးနဲ႔ ေျပလည္ၿပီလို႔ျမင္တယ္။ အဲဒီအယူအဆကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ပါ။ တကယ္က်ေတာ့ အခုေလာေလာဆယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အစိုးရနဲ႔ ျပည္သူဆိုတာ သပ္သပ္စီပါ။

ေမး ။ ဒီထက္ပိုၿပီး တိတိက်က် အိုင္ဒီယာတစ္ခု သိရမလား။ ဒီကေဒသခံေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ဘယ္လိုေပါင္းရမလဲဆိုတာ အၾကံေပးေပးပါ။

ေျဖ။ ခုနေျပာသလိုပါပဲ။ ျပည္သူေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္။ ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ အဆင္ေျပဖို႔ဆိုတာကေတာ့ ျပည္သူေတြလိုလားတဲ့ အစိုးရတစ္ရပ္တင္ဖို႔ပါပဲ။ ျပည္သူေတြလိုလားတဲ့ အစိုးရတစ္ရပ္ ထြက္လာၿပီဆိုတာနဲ႔ ဒီအစိုးရနဲ႔ဆက္ဆံေရးဟာ တ႐ုတ္ျပည္သူေတြအတြက္ အဆင္ေျပမယ္။ ဆိုလိုတာက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ၊ ျပည္သူလိုလားတဲ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရတစ္ရပ္ ျဖစ္ေပၚလာၿပီဆိုရင္ တ႐ုတ္ျပည္သူေတြနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ဆက္ဆံေရး ေကာင္းသြားမယ္။

ေမး ။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ကတစ္ဆင့္ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းလုပ္ေနတဲ့သူေတြကို ဘာေျပာခ်င္လဲ။

ေျဖ။ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ပါေပါ့။ တျခားလူမေျပာနဲ႔။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေတာင္ ဒီကိစၥကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေဝဖန္ေထာက္ျပမွာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က အေမရိကန္ကိုႀကိဳက္ေနလို႔၊ တ႐ုတ္ကိုမုန္းေနလို႔ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကို ေထာက္ခံေနလို႔ ဒီကိစၥေတြကို ဆန္႔က်င္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ ေနရတာျဖစ္တယ္။

ေမး။ ၂၀၁၅ မွာေပါ့။ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္တဲ့အခါမွာ တ႐ုတ္ျပည္သူေတြက ဘာျမင္လဲဆိုေတာ့ ဦးသိန္းစိန္၊ သူရေရႊမန္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ေပါ့။ အဲဒီေလးဦးျမင္တယ္ေပါ့။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္လဲ။

ေျဖ ။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီမႏိုင္ဘူး။ ႏိုင္မွာက NLD နဲ႔ သူ႔ရဲ႕မဟာမိတ္ပါတီေတြပဲ အႏိုင္ရလိမ့္မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ သမၼတေရြးခ်ယ္နည္းစနစ္ကို ခြဲေျပာရင္ ဒုသမၼတသံုးေယာက္ တင္ေျမွာက္တယ္။ ဒုသမၼတသံုးေယာက္မွာမွ မဲအမ်ားဆံုးလူက သမၼတျဖစ္တယ္။ သံုးေယာက္မွာ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္က ႏွစ္ေယာက္ေရြးရတယ္။ စစ္တပ္က သမၼတတစ္ေယာက္ ေရြးရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္က ႏွစ္ေယာက္က ေရြးေကာက္ပြဲက လာရတယ္။ အဲဒီႏွစ္ေယာက္က ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီက ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စစ္တပ္ကေသာ္လည္းေကာင္း ဘယ္နည္းနဲ႔မွ အေရြးမခံရႏိုင္ဘူး။ ဆိုလိုတဲ့အဓိပၸာယ္က မဲေရြးပြဲမွာ NLD နဲ႔ သူ႔ရဲ႕မဟာမိတ္ေတြကသာ အျပတ္အသတ္ ေအာင္ပြဲခံသြားလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ PR စနစ္ပဲလုပ္လုပ္၊ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ မဲညစ္ညစ္ သူတို႔လႊတ္ေတာ္ ဒုသမၼတႏွစ္ေယာက္ဟာ NLD နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရြးခ်ယ္တဲ့သူကိုယ္တိုင္ သို႔မဟုတ္ သူေရြးခ်ယ္တဲ့ သူေတြျဖစ္မယ္။ စစ္တပ္က ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းက ဘယ္ေလာက္ပဲ ေထာက္ခံေထာက္ခံ၊ ေနာက္ဆံုး မဲအမ်ားဆံုးလူက အဲဒီႏွစ္ေယာက္ထဲကလူ ျဖစ္မယ္။ ဆိုလိုတဲ့အဓိပၸာယ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အခုလက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဟာ သမၼတဆက္ျဖစ္ဖို႔ ရာခိုင္ႏႈန္း ၂ဝ ေအာက္မွာပဲရွိတယ္။ က်န္တဲ့သမၼတေလာင္းေတြ အားလံုးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မျဖစ္ရင္ သူေရြးခ်ယ္တဲ့သူပဲ သမၼတျဖစ္ဖို႔ ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကို မတရားညစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္မွာ ဆူပူအံုႂကြမႈေတြျဖစ္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံလို႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါဟာ လက္ရွိအေျခအေနပဲ။ အဲဒါက သမိုင္းေတြရွိခဲ့တယ္။ ၉ဝ ျပည့္ႏွစ္မွာလည္း NLD ပါတီနဲ႔ သူ႔မဟာ မိတ္ေတြက ၉၅ ရာခိုင္ႏႈန္းႏိုင္တယ္။ ၂ဝ၁၂ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း NLD က ၉ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ ဒီႏႈန္းအတိုင္းပဲ ၂ဝ၁၅ လည္းသြားမယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲညစ္ညစ္ ၈ဝ နဲ႔ ၉ဝ ၾကားဆိုရင္ မဲအမ်ားဆံုးဟာ သမၼတေရြးခ်ယ္ႏိုင္တဲ့ NLD နဲ႔ သူ႔ရဲ႕မဟာမိတ္ တိုင္းရင္းသားေတြ၊ မဟာမိတ္ပါတီေတြကပဲ ႏိုင္သြားလိမ့္မယ္။

ေမး ။ အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတမျဖစ္လာခဲ့ဖူးဆိုရင္ ခင္ဗ်ားစိတ္ထဲမွာ ဘယ္သူ႔ကိုျမင္လဲ။

ေျဖ ။ သူေရြးခ်ယ္တဲ့သူပဲျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲႏိုင္ႏိုင္ စစ္တပ္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕အသိုင္းအဝုိင္းကေတာ့ အာဏာရဲ႕ ၄ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမွာပဲ။ ၆ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ အာဏာရွိမယ္။

ေမး ။ ကြၽန္ေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမလာခင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ အေမရိကန္ရယ္၊ ၿဗိတိန္ရယ္၊ ကေနဒါရယ္ေပါ့။ ေကာင္စစ္၀န္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေမးတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာက္ပံ့ေပးမလားေပါ့။ သူတို႔ကျပန္ေျဖတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာက္ပံ့မႈေပးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီကိုေတာ့ အဲဒါကိုေတာ့ ေထာက္ပံ့မယ္ေပါ့။ သူတို႔ရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္ကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုထင္လဲ။

ေျဖ။ အဓိက,ကေတာ့ သူတို႔အက်ဳိးစီးပြားရွိတယ္။ တ႐ုတ္မွာလည္း တ႐ုတ္အက်ဳိးစီးပြားရွိတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း သူတို႔အက်ဳိးစီးပြားရွိတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္သြားဖို႔ထက္ကို သူတို႔ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တည္ၿငိမ္ဖို႔နဲ႔ သူတို႔ဩဇာလႊမ္းမိုးဖို႔ သူတို႔အာ႐ံုစိုက္လာတယ္။ သူတို႔ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႀကိဳက္ခ်င္မွ ႀကိဳက္မယ္။ ဒါေပမဲ့ လူထုႀကိဳက္လာၿပီဆိုတဲ့ ေန႔မွာေတာ့ သူတို႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ မႀကိဳက္တာေတြက ၿပီးသြားမယ္။

ေမး ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပုဒ္မ ၄၃၆ မွာ ညပ္ေနတာလား။ ပုဒ္မ ၄၃၆ တစ္ခုပဲျပင္ဖို႔လိုသလား။ ဒါမွမဟုတ္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုတစ္ခုလံုး ျပင္ဖို႔လိုသလား။

ေျဖ။ ဘယ္ဥပေဒပုဒ္မပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး။ ဆိုလိုတာက စစ္တပ္နဲ႔ ျပည္သူအၾကား ရင္ၾကားေစ့ေရးေအာင္ျမင္ရင္ ဘယ္ပုဒ္မ မဆို အခုခ်က္ခ်င္းျပင္လို႔ရတယ္။ ပုဒ္မ ၄၃၆ ပဲျဖစ္ျဖစ္။ ၅၉(စ)ပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးညွိလို႔ရရင္ သူတို႔ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ၾကား ညွိလို႔ရတာ အကုန္ျပင္လို႔ရတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အကုန္ျပင္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ တိုင္းရင္းသားဖက္ဒရယ္တို႔ ဘာတို႔ ျဖစ္ေပၚေရးကလည္း ခ်က္ခ်င္းမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ Peace က လက္မွတ္ေရးထိုး ႐ံုေလာက္ပဲရွိမယ္။ တစ္ခါတည္း ေျဖလိုက္မယ္။ ဖက္ဒရယ္ကိစၥ အပါအဝင္ အားလံုးဟာ ၂ဝ၂ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အကုန္ျဖစ္မယ္။ ၂ဝ၁၅ မတိုင္ခင္မွာ တခ်ဳိ႕လည္း ျပင္လို႔ရမယ္။ ၂ဝ၁၅ နဲ႔ ၂ဝ၂ဝ ၾကားမွာ ထပ္ၿပီးျပင္ရမယ္။ အႀကိမ္ႀကိမ္ညွိရမယ္။ ဆိုလိုတဲ့အဓိပၸာယ္က လူထုနဲ႔ စစ္တပ္ၾကားမွာ အာဏာခြဲေဝမႈ၊ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈ ဆက္ရွိေနဦးမယ္။ ၂ဝ၂ဝ မတိုင္ခင္အထိ။ အဲဒီေတာ့ ဒီကိစၥေတြဟာ ဖြဲ႕စည္းပံုျပင္ေရးေလာက္ ဒီေလာက္အေရးမႀကီးပါဘူး။ အဓိက,က စစ္တပ္နဲ႔ လူထုၾကားမွာရွိေနတဲ့ ညီၫြတ္ေရးပဲ အေရးႀကီးတာ။ ဒီႏွစ္ေယာက္သာ ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ထိပ္တိုက္မတိုးဘူးဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ေရွ႕ဆက္သြားလို႔ရၿပီ။ ျပင္လို႔ရၿပီ။ အကုန္လံုးလုပ္လို႔ရၿပီ။ အဲဒီေတာ့ ၂ဝ၂ဝ မတိုင္ခင္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အကုန္လံုးျဖတ္လို႔ရတယ္။

ေမး ။ အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကား၀ိုင္းေပါ့။ သူတို႔ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈေတြကို ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္လဲ။

ေျဖ ။ အားလံုးကေတာ့ Paper Treaty ေပါ့။ စကၠဴေပၚက သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးဖို႔ ျပင္ေနၾကတယ္။ တကယ္က်ေတာ့ လက္မွတ္ထိုးၿပီးတာနဲ႔ အားလံုးေျပလည္သြားမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါဟာ Show Business ပဲ။ ဒီလက္မွတ္ထိုးပြဲ Peace Accord က Show Business ပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္က ၁၉၄၈ ကတည္းက ၆၆ ႏွစ္ရွိၿပီ။ ကမၻာေပၚမွာ အရွည္ၾကာဆံုးျပည္တြင္းစစ္။ ၆၆ ႏွစ္ရွိခဲ့တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ကို လက္မွတ္ကေလး တစ္ခ်က္ထိုး႐ံုနဲ႔ မေျပလည္ဘူး။ ဒါဟာသမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအတြက္ Just Show Business ပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာက္ငါးႏွစ္ေလာက္မွာ တကယ့္ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲက ၂ဝ၁၅ နဲ႔ ၂ဝ၂ဝ ၾကားမွာ ျဖစ္မယ္။ ၂ဝ၂ဝ က်မွ ဖြဲ႕စည္းပံုအသစ္ ျပန္ျပင္ဆြဲၿပီးေတာ့ အားလံုးျပန္ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ ဖက္ဒရယ္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ဒီၾကားထဲမွာေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္းသြားမယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ထိပ္တိုက္ေတြမတိုးဖို႔။ မွ်ေျခတစ္ခုေပါ့ ထိန္းထားၿပီး ထိပ္တိုက္ေတြမတိုးဘူးဆိုရင္ သူ႔ဟာသူ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။

ေမး ။ ဒီကိုမလာခင္ အေမရိကန္က လႊတ္ေတာ္အမတ္ တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕တယ္။ ေတြ႕ေတာ့ေမးတဲ့အခါ လႊတ္ေတာ္အမတ္က ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္လိုက္ၿပီေပါ့ဗ်ာ။ ခ်ဳပ္ၿပီးလို႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္တဲ့အခါမွာ ဘယ္သူက လာႀကီးၾကပ္မလဲ၊ ဘယ္လိုအေကာင္အထည္ ေဖာ္မလဲေပါ့။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္လဲ။

ေျဖ ။ ဘယ္သူမွ ႀကီးၾကပ္စရာမလိုပါဘူး။ မလိုဘူး။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ လုပ္မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အခ်င္းခ်င္း တိုင္းရင္းသား ျပႆနာေတြရွင္းမယ္။ ဘယ္သူမွ ႀကီးၾကပ္စရာမလိုဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား ပဋိပကၡေတြက Power Struggle ေၾကာင့္ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေၾကာင့္ ျဖစ္တာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီျပႆနာဟာ လက္နက္ကိုင္ေတြခ်ည္းပဲ ရွင္းလို႔မရဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြက သိပ္ Strong မျဖစ္ပါဘူး။ အခုက လက္နက္ကိုင္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။ အဓိကျဖစ္တာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ။ အဲဒီေတာ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ေျဖရွင္းၿပီးရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အေပးအယူညွိၿပီးသြားရင္ စစ္တပ္ဆိုတာလည္း အကုန္လံုးဖ်က္လို႔ရၿပီ။ အဓိက ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ။ စစ္တပ္ျပႆနာ မဟုတ္ဘူး။


ပါေမာကၡ Yin Hongwei ၏ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း

ေမြးသကၠရာဇ္- ၁၉၇၃ ခုႏွစ္

ပညာအရည္အခ်င္း- ပါေမာကၡ (Journalism and Communications Department of Southwest China University of Political Science)

လုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကံဳ - Yunnan Daily၊ Southern Weekend ႏွင့္ South Wind သတင္းမဂၢဇင္းတို႔တြင္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးၿပီး The Time Weekly တြင္ သတင္းေထာက္ခ်ဳပ္အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးသည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ World View မဂၢဇင္း၏ သတင္းေထာက္ခ်ဳပ္ လုပ္ကိုင္ေနၿပီး ဂ်ာနယ္လစ္လုပ္သက္ ႏွစ္ ၂၀ ရွိသူျဖစ္သည္။ ပါေမာကၡ Yin Hongwei သည္ တ႐ုတ္-ဗီယက္နမ္ နယ္စပ္၌ ႀကီးျပင္းခဲ့သူျဖစ္ၿပီး တ႐ုတ္ႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ဆက္ဆံေရးကို အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ေလ့လာခဲ့သူျဖစ္သည္။ သတင္းမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းမႈမ်ားကို အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ားသို႔ မၾကာခဏသြားေရာက္ၿပီး လူကိုယ္တိုင္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းေလ့ရွိသူျဖစ္သည္။
 
 

ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ေလ့လာေရး ေကာ္မရွင္၏ ေဆြးေႏြးမႈတြင္ မည္သည့္အခ်ိန္ က်င့္သံုးမည္ဟု မပါရွိ

ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ေလ့လာေရး ေကာ္မရွင္၏ ေဆြးေႏြးမႈတြင္ မည္သည့္အခ်ိန္ က်င့္သံုးမည္ဟု မပါရွိ

ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေရြး ေကာက္ပဲြစနစ္ေလ့လာေရးေကာ္ မရွင္၏ ေဆြးေႏြးမႈေခါင္းစဥ္တြင္ မည္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ က်င့္သံုးမည္ဆုိေသာ အခ်ိန္ကာ လသတ္မွတ္ခ်က္မပါေၾကာင္း အဆိုပါေကာ္မရွင္မွ သတင္းရရိွ သည္။

ေကာ္မရွင္က လက္ရိွက်င့္ သံုးေနေသာ ႏုိင္သူအကုန္ယူ (FTPT) စနစ္ႏွင့္ အခ်ိဳးက်ကုိယ္ စားျပဳစနစ္(PR) ႏွစ္မ်ိဳးတြင္ မည္ သည့္စနစ္ကုိ အသံုးျပဳမည္ဆုိ သည္ကုိ ေဆြးေႏြးေနျခင္းျဖစ္ သည္။
‘‘အဓိကကေတာ့ အစည္း အေ၀းရဲ႕ ေခါင္းစဥ္မွာ အခ်ိန္ကာ လကုိ သတ္မွတ္ထားျခင္းမရိွဘူး။ ဘယ္ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ ရည္ ရြယ္တယ္ဆုိတာလည္း မပါတဲ့ အတြက္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ဒါကုိ သေဘာက်တယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ    ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ ဒါကအား သာခ်က္ပါ’’ဟု ရွမ္းတုိင္းရင္းသား မ်ားဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ျပည္သူ႔  လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦး စုိင္းေမာင္တင္ကေျပာသည္။
ေရြးေကာက္ပဲြစနစ္ေလ့လာ ေရးေကာ္မရွင္တြင္ စုစုေပါင္း အဖဲြ႕၀င္ ၁၈ ဦးအနက္ ပီအာရ္ စနစ္ကုိ လက္မခံသည့္ ညီေနာင္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ား ဖက္ဒ ေရးရွင္းႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ပါတီမွ ကုိယ္စားလွယ္ စုစုေပါင္း ၉ ဦးပါ၀င္ေနသည္။
သုိ႔ေသာ္ ေကာ္မရွင္တြင္ ေဆြးေႏြးမႈအားလံုးကုိ မဲခဲြဆံုးျဖတ္မည္မဟုတ္ဘဲ ေတြ႕ရိွခ်က္အစီ ရင္ခံစာေရးသား၍သာ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပမည္ျဖစ္ သည္ဟု ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒က ေျပာၾကားထားသည္။
အဆုိပါအစည္းအေ၀းတြင္ ေကာ္မရွင္တြင္ ပါ၀င္ေသာ လႊတ္ ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ သီး သန္႔ေဆြးေႏြးမႈကုိ ၾသဂုတ္ ၂၆ ရက္မွ ၂၈ ရက္ထိ သံုးရက္ၾကာ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး အေျဖတစ္ခုထြက္ သည္အထိ ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာ္မရွင္အဖဲြ႕ အတြင္းေရးမွဴး ဦးသိန္းထြန္းဦးက ေျပာၾကားထားသည္။
အစည္းအေ၀း၏ က်န္ရက္ မ်ားတြင္မူ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အားဦးစီးဌာနမွ တာ၀န္ရိွသူမ်ားႏွင့္ NGO အဖြဲ႕ အစည္းမ်ားလည္းပါ၀င္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ေကာ္မရွင္မွ သိရသည္။

http://www.7daydaily.com/story/19461#.VAIBaMZOXIV

Photo: #emg_cartoons

ကေလာင္ဖ်ားက ဗံုး

ကေလာင္ဖ်ားက ဗံုး

ဒို႔လူမ်ိဳးေတြ အက်င့္ဆိုးေပ
ေနေတာ့ခ်ံဳ ၾကား စိတ္ကဘံုဖ်ား
ႏံုသလားမေျပာနဲ႔
ယံုတမ္းစကား လာဆြလိုက္ရင္
တခါထဲ ထကၾက
အစေလးတစ္စရလိုက္တာနဲ႔
အဆံုးကိုမၾကည့္ အသံုးခ်ခံထိၿပီး
ေျမြ ေျမြလို႔ မေသြမွတ္ 
အေသလိုက္သတ္ၾကတယ္
ေၾသာ္သနားဖြယ္ 
မြတ္တား ဖြတ္က်ားတြရယ္…။

ဒို႔မ်ားလိုခ်င္ေနတာ ေလလံုးမဟုတ္
ဗံုး ဗံုး ဗံုး
လံုးလံုးေၾကမြ ဘံုးဘံုးေသရမယ့္ဗံုး…။

အျမင္မွာမဟုတ္ အသြင္မွာႏုပ္လည္း
အဟုတ္ေဖါက္ထုတ္လိုက္ရင္
ေက်ာက္ရုပ္ေတြေတာင္ေၾကမြ
ေသလိုက္ၾကမယ့္ ဗံုး…။

ဒီလိုဗံုးေတြကို မေယာင္မမွား
ကေလာင္ဖ်ားက စီးက်
ဖန္တီးလို႔ ရႏိုင္တဲ့ဗံုး
အဲဒီဗံုးကမွ ျမင္ခြာရြက္တခ်က္ေပါက္ရင္
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ႏိုင္တဲ့ဗံုး
ေလထြားေတြ ေလၾကားမွာ
ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္တဲ့ဗံုးမုန္တိုင္း
မဆိုင္းမတြ အသံုးခ်ၾကပါစို႔
မိတ္ေဆြကေလာင္သမားတို႔…။

တကၠသိုလ္ဘုန္းၾကြယ္(ၾသဂုတ္ ၂၉ ၁၄)
 

အေရွ႕ကို ေလွ်ာက္ပါလို႔၊ အေနာက္ကိုတဲ့ ေမွ်ာ္လိုက္ရင္

ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔ထုတ္ The Daily Eleven သတင္းစာ၏ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္

အေရွ႕ကို ေလွ်ာက္ပါလို႔၊ အေနာက္ကိုတဲ့ ေမွ်ာ္လိုက္ရင္

၂၀၁၁ ခုႏွစ္က မတ္ ၃၀ ရက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ကတိသစၥာျပဳခ်ိန္မွစ၍ အစိုးရ ငါးႏွစ္သက္တမ္းကို စတင္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအဖြဲ႕၏ လက္က်န္သက္တမ္းမွာ ရက္ေပါင္း ၄၀၀ ခန္႔သာ က်န္ရွိေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အတြင္း၌ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပ၍ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ေ...
သာ ေနာက္ထပ္အစိုးရသစ္တစ္ရပ္က ဆက္လက္တာ၀န္ယူရမည္ ျဖစ္သည္။ မည္သူက သမၼတအျဖစ္ တာ၀န္ယူ၍ မည္သူတို႔ျဖင့္ ပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထားေသာ အစိုးရတစ္ရပ္က မည္ကဲ့သို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တာ၀န္ယူသြားႏိုင္မည္ကို မွန္းဆလ်က္ ရွိေနၾကသည္။ မိမိတို႔ လုိလားသူမ်ားအတြက္လည္း ႀကိဳတင္တြက္ဆ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကၿပီျဖစ္သည္။ ျပည္သူလူထုဆႏၵႏွင့္ လက္ေတြ႕အေျခအေနအေပၚ ျဖစ္ႏိုင္ေျခႏွင့္ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္သည့္ အေျခအေနမ်ားအတြက္ေတာ့ အခ်ိန္အခါႏွင့္ လူထု၏စိတ္ဆႏၵ ယံုၾကည္မႈမ်ားက အဆံုးအျဖတ္ေပးလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔အတြက္ အားလံုးတြင္ ကိုယ္စီတာ၀န္မ်ား ရွိေနသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။

လတ္တေလာ၌မူ ယခု ၂၀၁၄ ခုႏွစ္အတြင္း က်င္းပရန္ရွိေသာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မိမိတို႔၏ ဆႏၵသေဘာထားမ်ားကို ျပည္သူမ်ား ေဖာ္ထုတ္စမ္းသပ္ခြင့္ ရမည္ျဖစ္သည္။ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား အေနျဖင့္လည္း ျပည္သူလူထု၏ ယံုၾကည္ခ်က္သေဘာထား မည္သို႔ရွိသည္ကို သိရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္၏ အခန္းက႑ တစ္နည္းဆိုရေသာ္ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပႏုိင္ေရးကလည္း အဓိကျဖစ္သည္။ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္က ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံု၍လည္းေကာင္း၊ အရပ္ဘက္ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံု၍လည္းေကာင္း၊ လြတ္လပ္မွ်တသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပႏိုင္ေရးအေပၚ ေဆြးေႏြးရွင္းလင္းျခင္း၊ အၾကံဉာဏ္ေတာင္းခံျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရွိသည္။

ထို႔ျပင္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီတြင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိ အေျခခံမဲဆႏၵရွင္စာရင္း ေကာက္ယူမႈကို မၾကာမီ (စက္တင္ဘာလအတြင္း) လုပ္ေဆာင္ရန္ အေျခအေနရွိေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ မဲဆႏၵရွင္စာရင္း ျပဳစုျခင္းလုပ္ငန္း ေရွ႕ေျပးစီမံခ်က္အျဖစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အလုံၿမိဳ႕နယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ ျမစ္ႀကီးနားမဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၁) ႏွင့္ ခ်င္းျပည္နယ္ရွိ တီးတိန္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ မဲဆႏၵရွင္စာရင္း စမ္းသပ္ေကာက္ယူမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ထိုသို႔ေတြ႕ဆံုရာတြင္ ရွင္းလင္းခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ေသဆုံးသြားသူမ်ား၏ မဲစာရင္းမ်ား ပါ၀င္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရေသာေၾကာင့္ မဲစာရင္းမွာ မွန္ကန္ျပည့္စုံမႈမရွိဘဲ မဲေဖာင္းပြမႈႏွင့္ မဲမသမာမႈမ်ား ျဖစ္လာႏုိင္ေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕၀င္ ဦး၀င္းၾကည္က သုံးသပ္ထားသည္။

မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မ်ားသည္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲႏွင့္ ေရွ႕ခရီးအတြက္ အေရးပါေသာႏွစ္မ်ား ျဖစ္ေနပါသည္။ အနာဂတ္အတြက္ ပစၥဳပၸန္သည္ အေရးပါသကဲ့သုိ႔ ပစၥဳပၸန္တြင္ ေရြးခ်ယ္လုပ္ေဆာင္ရမႈမ်ားအတြက္ အတိတ္သမုိင္းေၾကာင္းမ်ားသည္လည္း သင္ခန္းစာယူဖြယ္၊ သတိျပဳဖြယ္ရာမ်ားျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား၏ သမုိင္းမွတ္တမ္း အမွန္မ်ားကုိ မေမ့ေလ်ာ့သင့္ပါ။

“အေရွ႕ကိုေလွ်ာက္ပါလို႔၊ အေနာက္ကိုတဲ့ ေမွ်ာ္လိုက္ရင္...တံခြန္တိုင္ေရႊကုကၠားနဲ႔ ဘုရားကိုျမင္...” အစခ်ီေသာ ဒုတိယတန္း ျမန္မာစာဖတ္စာအုပ္ပါ ‘ေဗာဓိေရႊေက်ာင္း’ ကဗ်ာစာသားကို အမွတ္ရမိပါသည္။

ေရွ႕ခရီးဆက္စရာ မ်ားစြာရွိေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ အတိတ္သမုိင္းဆုိးမ်ားကုိ ေခ်ဖ်က္၍ ျပည္သူလူထု လုိလားေတာင့္တေသာ သမုိင္းသစ္ကုိ ေရးထုိးရန္ အခ်ိန္အခါေကာင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ပါေၾကာင္း The Daily Eleven သတင္းစာက ေရးသားအပ္ပါသည္။
 
Photo: #emg_cartoons

ျမန္မာတကၠသိုလ္ ပညာေရး ဘယ္လဲ

ျမန္မာတကၠသိုလ္ ပညာေရး ဘယ္လဲ
 
30 August 2014


 ကမာၻႀကီးကို ပိုေကာင္းေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ ျဖစ္ေစရန္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လူသားတို႔၏ အဆင့္အတန္းႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာကို ျမႇင့္တင္ေပးရန္ေသာ္ လည္းေကာင္း အဓိက စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္သည့္ အရာမွာ ပညာေရး ျဖစ္သည္။

၁၈၈၇ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ...
်အစိုးရသည္ အိႏၵိယရွိ ကာလကတၱား တကၠသိုလ္ လက္ေအာက္ခံ ရန္ကုန္ေကာလိပ္အျဖစ္ စတင္ တည္ေထာင္ၿပီးေနာက္ ၁၉၂၀ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ရိွ ေအာက္စ္ဖတ္ဒ္ႏွင့္ ကိန္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္မ်ား ပုံစံအတိုင္း ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ကို စတင္ထူေထာင္ကာ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ တကၠသိုလ္ပညာေရးကုိ စတင္ မ်ဳိးေစ့ခ်ေပးခဲ့သည္။

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သည္ စင္စစ္အားျဖင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အေစာဆုံး၊ ၾသဇာတိကၠမ အႀကီးဆုံး တကၠသိုလ္ တစ္ခုျဖစ္သည့္အျပင္ ၁၉၄၀ ခုႏွစ္မွ ၁၉၅၀ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားအထိ ေဒသတြင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာမွ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားမ်ား လာေရာက္ ပညာသင္ၾကားရသည္အထိ နာမည္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ၿပီး အာရွထိပ္တန္းအဆင့္ တကၠသုိလ္စာရင္း ဝင္ခဲ့သည္။

ထိုသို႔ စာရင္းဝင္ ေက်ာ္ၾကားေလာက္ေအာင္ပင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၏ အဆင့္အတန္း ျမင့္မားခဲ့ရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမ်ားအနက္ အစိုးရႏွင့္ သီးျခားလြတ္ကင္းေသာ တကၠသိုလ္ေကာင္စီက လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲခြင့္ ရရွိထားျခင္းက အဓိကအခ်က္ ျဖစ္သည္။
တကၠသိုလ္တုိ႔မည္သည္ ထူးခြ်န္ထင္ရွားသည့္ ပညာရွင္ ပါေမာကၡမ်ားကို တကၠသိုလ္တြင္ ၿမဲေစရန္ အစဥ္ဆြဲေဆာင္ ထားႏုိင္ရသည္။ ထိုေက်ာ္ၾကားထူးခြၽန္ေသာ ပါေမာကၡႀကီးမ်ားေၾကာင့္ပင္ တကၠသိုလ္၏ ဂုဏ္သတင္း ပိုေမႊးပ်ံ႕တတ္သည္။

ထိုကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ပင္ အာရွထိပ္တန္းအဆင့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဦးႏု၊ ဦးဗေဆြ၊ ေဒါက္တာဗေမာ္၊ သခင္ျမ၊ ဦးသန္႔၊ ဦးရာဇာတ္၊ မန္းဝင္းေမာင္တို႔ကဲ့သုိ႔ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ပါေမာကၡ ဦးလွေဘ၊ ေဂ်.အက္စ္ ဖာနီဗယ္လ္၊ ဦးဖိုးက်ား၊ ဦးေဖေမာင္တင္၊ ေတာ္စိန္ခုိ၊ ေဒါက္တာသန္းထြန္းတို႔ကဲ့သို႔ ပညာရွင္မ်ား၊ သိပၸံေမာင္ဝ၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသုဝဏ္၊ သိန္းေဖျမင့္၊ လူထုေဒၚအမာ၊ ဦးဗကေလး၊ ဦးတင္ေမာင္တို႔ကဲ့သို႔ စာေပ၊ အႏုပညာရွင္မ်ားလည္း ေမြးဖြားေပးခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ စစ္အာဏာသိမ္းမႈ ေနာက္ပိုင္း ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ကို အစိုးရလက္ေအာက္ခံ တကၠသိုလ္အျဖစ္ သြတ္သြင္းလိုက္သည့္ အျပင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကားေနရာမွ ျမန္မာဘာသာသို႔ ေျပာင္းလဲလိုက္ၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၏ အဆင့္အတန္း တျဖည္းျဖည္း နိမ့္ပါးလာကာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္အၾကာ ယေန႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ ဘြဲ႔ရရွိသူမ်ား မည္သည့္အဆင့္အတန္းမ်ဳိး ေရာက္ရွိေနသည္ကို လက္ေတြ႔ သိရွိႏုိင္ေပသည္။

ယေန႔ကမာၻေက်ာ္ ကိန္းဘရစ္ခ်္ႏွင့္ ေအာက္စ္ဖတ္ဒ္ တကၠသိုလ္မ်ား ပုံစံအတိုင္း ဖြဲ႔စည္း တည္ေဆာက္ထားခဲ့သည့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဆိုသည္မွာ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တကၠသိုလ္ ပညာေရးနယ္ပယ္ တစ္ခုလုံး၏ အထင္ရွားဆုံး ျပယုဂ္တစ္ခုျဖစ္ရာ ယေန႔ တကၠသိုလ္ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းသည္ မည္မွ် ခရီးေရာက္ေနပါသနည္း၊ ယေန႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏွင့္ အာရွေဒသ၏ မည္သည့္အဆင့္မ်ဳိးတြင္ ေရာက္ရွိေနပါသနည္း၊ မည္မွ် ႏွစ္အပိုင္းအျခားအတြင္း မည္သည့္အဆင့္မ်ဳိး ေရာက္ရွိရန္ ေမွ်ာ္မွန္းထားပါသနည္း၊ မည္သို႔ေသာ သင္႐ုိးညႊန္းတမ္းမ်ားကို မည္သုိ႔ေသာ ပါေမာကၡမ်ားက သင္ၾကားေပးမည္နည္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ တကၠသိုလ္ပညာေရးကို မည္သည့္ အဆင့္အတန္းသို႔ ေရာက္ရွိေစမည္ဟု တိက်ေသာ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဦးတည္ခ်က္ ရွိပါၿပီေလာ ဆိုေသာ ေမးခြန္းမ်ား ေပၚလာသည္။

သို႔ေသာ္ ယေန႔အခ်ိန္အထိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မွားယြင္းခဲ့သည့္ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ အမွတ္မ်ားကို ဗဟုိက သတ္မွတ္ဆဲ၊ တကၠသိုလ္၊ ေကာလိပ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေရအတြက္မ်ားမ်ား တည္ေဆာက္ဆဲ၊ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၊ ပါေမာကၡမ်ား၏ အရည္အခ်င္း ျမႇင့္တင္ေပးရန္ ပ်က္ကြက္ဆဲ၊ ပါေမာကၡ အပါအဝင္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၏ အေျပာင္းအေရႊ႕မ်ားကို ဗဟိုက ခ်ဳပ္ကိုင္ေစစားေနဆဲ၊ ေခတ္ေနာက္က်ေနေသာ သင္ေထာက္ကူပစၥည္း၊ ဓာတ္ခြဲခန္းပစၥည္း၊ သင္႐ုိးညႊန္းတမ္း အေဟာင္းမ်ားႏွင့္ သင္ၾကားေနဆဲ၊ မသမာေသာနည္းျဖင့္ စာေမးပြဲေအာင္ျမင္ရန္ လမ္းဖြင့္ေပးထားသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေသာ မျပဳမျပင္ အေဝးသင္တကၠသိုလ္ စနစ္ က်င့္သုံးေနျခင္းတို႔ကို အစုိးရ သို႔မဟုတ္ ပညာေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ခ်ဳပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။

သို႔ဆိုလွ်င္ ပိုေကာင္းေသာ ျမန္မာ့လူမႈပတ္ဝန္းက်င္ ျဖစ္ေပၚလာေစေရး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတို႔၏ အဆင့္အတန္းႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာ ျမင့္မားလာေစေရးတို႔အတြက္ လက္ရွိ တကၠသိုလ္ပညာေရး ဘယ္လဲဟု ေမးရန္သာ ရွိေတာ့ေၾကာင္း သိေစအပ္ေပသည္။

အယ္ဒီတာ (၂၈-၈-၂၀၁၄)

----------------------------
ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔ထုတ္ The Voice Weekly Editorial
 
Photo: #emg_cartoons

အစိုးရပိုင္သတင္းစာ ဆက္ထားရွိသင့္သလား

အစိုးရပိုင္သတင္းစာ ဆက္ထားရွိသင့္သလား
-------------------------------
ဦးလွဝင္း (ေလသူရဲတစ္ဦး)
 
30 August 2014

ကြၽန္ေတာ္ ခုတေလာ မဟုတ္တာေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး စဥ္းစားေနမိတယ္။
ေတြးေနမိတယ္။...


ဒီေတြးမိ စဥ္းစားမိတဲ့ ျပႆနာေတြအထဲမွာ ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အစိုးရပိုင္သတင္းစာ ဆက္ထားရွိသင့္ေသးလား ဆိုတဲ့ ေခါင္းေျခာက္စရာ တစ္ခုလည္း ပါဝင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

မွန္ပါတယ္။
ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေခတ္သစ္ကို ေရွး႐ႈၿပီး ေျပာင္းေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြက အမ်ားစုအျမင္မွာ ေႏွးသလို တံု႔ဆိုင္းေနသလို ရွိေနေပမယ့္ ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းေနပါတယ္။

ကမာၻႀကီး လည္ပတ္ေနတာကို ကမာၻေပၚမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့လူေတြ မသိလိုက္ၾကေပမယ့္ ၂၄ နာရီမွာ တစ္ပတ္ႏႈန္းနဲ႔ ေန႔စဥ္ လည္ပတ္ေနပါတယ္။

ၾကည့္ ... ။
ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလအစိုးရေခတ္က မဆလပါတီက လြဲၿပီး တျခား တရားဝင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ခုမွ မရွိပါဘူး။
ေနာက္ ဦးသန္းေရႊရဲ႕ စစ္အစိုးရ ေခတ္ကလည္း တရားဝင္ အတိုက္အခံပါတီဆိုလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လံုးဝမရွိပါဘူး။

ဒီေန႔ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္။
အဲ ေလး၊ ငါးႏွစ္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တရားဝင္ ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေပါင္း ၆၇ ပါတီ ရွိေနပါၿပီ။

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္ဖို႔ဆိုတာ လြတ္လပ္ေရး မတိုင္မီကလည္း ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြ စဥ္းစားတယ္။
မျဖစ္လာခဲ့ပါဘူး။

ဖဆပလေခတ္မွာလည္း စဥ္းစားတယ္။
မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။

အဲ ဖဆပလေခတ္မွာ ဒီဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့ ျပႆနာ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္လာတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ၿပိဳကြဲေတာ့မယ္လို႔ ဝိုင္းေအာ္ၾကၿပီး ဦးေနဝင္းက ကယ္တင္ရွင္ႀကီး အျဖစ္ အာဏာ တက္သိမ္းလိုက္ပါတယ္။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၈ အထိ ၂၆ ႏွစ္ ၾကာခဲ့တယ္။

စစ္အစိုးရေခတ္က ၁၉၈၈ မွ ၂၀၁၀ အထိ ၂၂ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ပါတယ္။
ဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့အသံကို ဘယ္သူမွ တရားဝင္ မဟရဲ မေျပာရဲပါဘူး။ ေျပာလိုက္မိရင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္ဖ်က္မႈနဲ႔ တရားစြဲခံရေတာ့မလို ေနခဲ့ရပါတယ္။

ေဟာ ဒီေန႔ ရက္ပိုင္းအတြင္းကပဲ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ (UPWC) နဲ႔ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား ကိုယ္စားျပဳ (NCCT) အဖြဲ႔တို႔ရဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြက ေတာင္းဆိုေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရး၊ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ကို အေျခခံတဲ့ ဖက္ဒရယ္မူကို ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ သေဘာတူခဲ့ၾကပါၿပီ။

အကယ္၍ အားလံုးသာ အဆင္ေျပၾကလို႔ အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရး စာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲကို ဒီစာခ်ဳပ္ကို ယူလာၿပီး လႊတ္ေတာ္မွာပဲ ဆက္ေဆြးေႏြးၿပီး အည္ျပဳႏိုင္ခဲ့ၾကၿပီဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံႀကီး ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျဖစ္လာခဲ့ၿပီဆိုရင္ ဖက္ဒရယ္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ဆိုတာကိုလည္း ေဖာ္ေဆာင္ၾကရေတာ့မယ္။

ကဲ ... ဒါထက္ႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲႀကီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေခတ္အခါက ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးပါသလဲ။

ယခုတင္ျပခဲ့တာက ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲေနပံုေတြကို ထင္သာျမင္သာမႈ ရွိေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ တင္ျပခဲ့တာပါ။

ကြၽန္ေတာ္ အဓိကေျပာခ်င္တာက ဒီေန႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေခတ္ ေျပာင္းလဲမႈ အရွိန္အဟုန္က ေန႔စဥ္ မသိမသာ ေျပာင္းေနပါတယ္။ အဂၤလိပ္စကား Evolution သေဘာအတိုင္း ေျပာင္းေနရတာဆိုေတာ့ မသိမသာ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ေျပာင္းေနရတာေပါ့။ Revolution မွ မဟုတ္ဘဲ။

အဲ ခုေလာက္ ေရာက္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီခရီးမွာပဲ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိသင့္ မရွိသင့္ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို စဥ္းစားၾကရပါေတာ့မယ္။ ဒါက ကြၽန္ေတာ္ ထင္ျမင္ခ်က္ပါ။ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္သူေတြ အေနျဖင့္ မစဥ္းစားသင့္ဘူး ထင္ရင္လည္း မစဥ္းစားနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။

စစ္အစိုးရေခတ္ကေတာ့ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြကို အစိုးရပိုင္ သတင္းစာလို႔ မသံုးဘူး။ ႏိုင္ငံပိုင္တဲ့။ ဒီအသံုးအႏႈန္းက မွားေနပါတယ္။ အစိုးရ (Government) နဲ႔ ႏိုင္ငံ (State) ဆိုတာ လံုးဝမတူပါဘူး။ အစိုးရဆိုတာက ႏိုင္ငံ (State) တစ္ခုမွာ ရွိရမယ့္ အဂၤါရပ္တစ္ခုပါ။
လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ေခါင္းဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္မွာ ပါဝင္ေနသလို အစိုးရ ဆိုတာလည္း ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ အဂၤါတစ္ခုအျဖစ္ ပါဝင္ေနရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးေခါင္းကို လူလို႔ေျပာလို႔ မရႏိုင္သလိုပဲ အစိုးရကို ႏိုင္ငံလို႔ ေျပာလို႔မရႏိုင္ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာကို ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာလို႔ မေခၚေဝၚ မသံုးစြဲသင့္ပါဘူး။

ကဲ ... ဒီေန႔ အစိုးရပိုင္သတင္းစာ...။
မဆလေခတ္ကေတာ့ ျပည္သူပိုင္သတင္းစာေပါ့ ခင္ဗ်ား။
တကယ္ေတာ့ ျပည္သူကလည္း ဒီသတင္းစာေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အစိုးရ ေမွာက္ခ်င္ေမွာက္၊ လွန္ခ်င္လွန္ ႀကိဳက္သလို ျပဳလုပ္ေနတဲ့ အစိုးရ ကိုယ္ပိုင္သတင္းစာေတြပါ။
ဒီသတင္းစာေတြကို ခုအဆင့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမွာပဲ ဆက္ထားသင့္ပါသလား။

ကြၽန္ေတာ့္ဆႏၵကေတာ့ မထားရွိသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲ။

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရတဲ့ပါတီက အစိုးရ ဖြဲ႔ၾကေတာ့မယ္။ ယေန႔အစိုးရ အာဏာဆက္ရခ်င္မွ ရလိမ့္မယ္။

ဆိုပါစို႔။
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ အဲ NLD ပါတီ ႏိုင္တယ္။ NLD အစိုးရ တက္လာေတာ့မယ္။ ဒီေန႔အစိုးရ … အဲ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္ေနတဲ့ သတင္းစာေတြ အားလံုးကို NLD ပါတီ အစိုးရကို သူတို႔ပိုင္အျဖစ္ လႊဲေပးၾကမွာလား။ NLD ပါတီမွာသာ သတင္းစာပညာကို ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ အသံုးျပဳတတ္တဲ့ ပညာရွင္ လူေတာ္ေတြ ပါဝင္ခဲ့ရင္ NLD ပါတီကို ေခါင္းမွာ ဦးခ်ဳိတက္ေပးလိုက္သလို ျဖစ္သြားေတာ့မယ္။

ေနာက္ ဒီေန႔ အစိုးရသတင္းစာေတြ အကုန္လံုးက သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရေခတ္မွာ တည္ေထာင္ထားတဲ့ သတင္းစာတိုက္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္အစိုးရေခတ္ အဆက္ဆက္က ျပည္သူရဲ႕ ပိုက္ဆံေတြ အဲ ႏိုင္ငံပိုင္ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ တည္ေထာင္ထားတဲ့ သတင္းစာေတြ။
ျပည္သူအမ်ားပိုင္တဲ့ သတင္းစာေတြ။

ဒီသတင္းစာေတြကို ေနာင္တက္လာၿပီး အစိုးရျဖစ္မယ့္ ပါတီပိုင္ သတင္းစာဘဝ ေရာက္မွာကို ျပည္သူေတြ သေဘာတူၾကမွာလား။
ဒီေန႔ အစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ေတြ သေဘာတူမွာလား။
တပ္မေတာ္က သေဘာတူမွာလား။
ေက်ာင္းသားေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ၊ လယ္သမားေတြ သေဘာတူမွာလား။

သေဘာတူလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ပါဘူး။

ဒီေန႔ ဒီမိုကေရစီ ေခတ္သစ္ကို ေျပာင္းၿပီး သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ စတက္လာစ အခ်ိန္ကတည္းက ဒီျပႆနာကို စစဥ္းစားသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခတ္ေျပာင္းခဲ့ပံုက သိမ္ေမြ႔တဲ့အတြက္ ဒီျပႆနာကို ေမ့ေနခဲ့ၾကပါတယ္။

လစ္ဗရယ္ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြ မရွိပါဘူး။ အစိုးရေတြရဲ႕ မိခင္ပါတီပိုင္ သတင္းစာေတြပဲ ရွိၾကပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ မီဒီယာအားလံုးက လြတ္လပ္တဲ့ မီဒီယာေတြ ျဖစ္ရပါမယ္။ အာဏာရအစိုးရက သူပိုင္မီဒီယာ ရွိခ်င္ရင္ သူ႔ဟာသူ ေထာင္။ သူ႔ဟာသူ ေမြးရပါတယ္။ ဒီအလုပ္ေတြကို သူ႔ပါတီက ဦးေဆာင္လုပ္ၾကပါမယ္။ အာဏာမရခင္ကတည္းက သူတို႔ပါတီ သတင္းစာ။ သူတို႔ ၾသဇာခံ သတင္းစာေတြ ရွိထားၿပီးၿပီ။

ဥပမာ- ထိုင္းႏိုင္ငံ ...။
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ထုတ္ေဝတဲ့ Thai Rathဆိုတဲ့ သတင္းစာက အေအာင္ျမင္ဆံုး ခင္ဗ်ာ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ေန႔စဥ္ေစာင္ေရ တစ္သန္းေလာက္ ထုတ္ေဝေနရပါတယ္။ အစိုးရပိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ပုဂၢလိကပိုင္ ...။ Kampol Wacharapol ဆိုသူ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး သူ႔မိသားစုပိုင္ သတင္းစာႀကီးပါ။
ေနာက္ ... အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္ေဝတဲ့ Bangkok Post သတင္းစာႏွင့္ Nation သတင္းစာေတြကလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အလြန္ ေအာင္ျမင္တဲ့ သတင္းစာႀကီးပါ။ အစိုးရပိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘန္ေကာက္ပို႔စ္ ေန႔စဥ္ေစာင္ေရ ရွစ္ေသာင္းေလာက္ ထုတ္ေဝေနရပါတယ္။ Post Publishing Public ကုမၸဏီလီမိတက္က ပိုင္ပါတယ္။ The Nation (Thailand) သတင္းစာႀကီးက Nation Multimedia Group က ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။

ရယ္ရပါတယ္။
အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ ပုဂၢလိကပိုင္ သတင္းစာေတြက မိႈလိုေပါက္ေနပါတယ္။

အမည္မတူတဲ့ ထုတ္ေဝတဲ့ သတင္းစာေပါင္း ၇၀,၀၀၀ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေဝေနတဲ့ သတင္းစာေစာင္ေရ စုစုေပါင္း သန္းေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ ၿဂိဳဟ္တုကတစ္ဆင့္ ထုတ္လႊင့္တဲ့ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား လိုင္းေပါင္းက ၆၉၀ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ တင္ျပခ်င္တာက ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ တစ္ခုအျဖစ္ ႏိုင္ငံကို ေျပာင္းလဲ တည္ေဆာက္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာ အဲ အစိုးရပိုင္သတင္းစာလို႔ နာမည္တပ္ၿပီး တည္ေထာင္ထားလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ အာဏာရွင္တိုင္းျပည္နဲ႔ တစ္ပါတီအာဏာရွင္ တုိင္းျပည္ေတြမွာပဲ ဒီလိုသတင္းစာမ်ဳိးကို တည္ေထာင္ထားလို႔ ရပါလိမ့္မယ္။

ဒီေန႔အစိုးရ ဆုပ္ကိုင္ထားရမယ့္ သတင္းဌာနေတြက အစိုးရရဲ႕ Cofficial news and information ဌာနေတြေပါ့ ခင္ဗ်ာ။
ဥပမာ- ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျမန္မာ့သတင္းစဥ္ (MNA) လို ဌာနမ်ဳိးေတြပါ။
ဒီဌာနေတြက အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အားလံုးကို ျပည္သူသိေအာင္ အစဥ္မျပတ္ ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိ ေပးေနၾကရပါမယ္။

ျပည္သူကို တုိက္႐ိုက္အသိေပးတဲ့ သတင္းေတြေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ ေနာက္ အစိုးရပံုႏွိပ္တိုက္လို ဌာနမ်ဳိးေတြကို ဆက္လက္ထားရွိၿပီး အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္က ထုတ္ျပန္တဲ့ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒ၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးနဲ႔ အျခားပုဂၢလိက စာအုပ္ေလာကမွ အားနည္းေနတဲ့ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝမႈေတြကို ျပည္သူ႔အက်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ ထုတ္ေဝရပါမယ္။

လက္ရွိအစိုးရပိုင္ အမည္ခံထားတဲ့ သတင္းစာတုိက္ေတြရဲ႕ ျပႆနာကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကမွာလဲ။
(၁) ပိတ္ပစ္ရပါမယ္။
(၂) ေရာင္းပစ္ရပါမယ္။
(၃) အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီ အမည္ျဖင့္ အစုရွယ္ယာေတြ ေရာင္းခ်ၿပီး ထုတ္ေဝမႈကို အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲၿပီး ဆက္လက္ ထုတ္ေဝသင့္ပါတယ္။

ဒါေတြက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေသးငယ္လွတဲ့ ဦးေခါင္းထဲမွာ ေပၚလာတဲ့ ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြပါ။ ၿပီးျပည့္စံုမႈ မရွိပါဘူး။ ေကာ္မတီတစ္ခု ဖြဲ႔စည္းၿပီး ႏိုင္ငံအတြက္ အက်ဳိးအရွိဆံုး နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ သင့္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ယခုျပႆနာက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကို စဥ္းစားစရာ ျပႆနာတစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပရမယ့္ ျပႆနာပါ။

ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပုဂၢလိက ထုတ္ေဝတဲ့ သတင္းစာ ဘယ္ႏွေစာင္ ရွိပါသလဲ။ ကြၽန္ေတာ္ သိထားသေလာက္ အမ်ားစုက အေျခအေန မေကာင္းပါဘူး။ ႐ံႈးေနၾကတဲ့ သတင္းစာေတြ မ်ားပါတယ္။ အ႐ံႈးႀကီးႏွင့္ အ႐ံႈးေလးပဲ ကြာျခားမႈ ရွိၾကလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ရယ္ရပါတယ္။
ဒီဒုကၡခံ ထုတ္ေဝေနတဲ့ ပုဂၢလိက ျမန္မာသတင္းစာေတြကို လက္ရွိ အစိုးရအေနနဲ႔ ခ်ီးက်ဴးသင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ဂုဏ္ကို ေဆာင္ေနတဲ့ သတင္းစာေတြအျဖစ္ မွတ္ယူသင့္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္လဲ။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ပုဂၢလိကသတင္းစာ မရွိလို႔ မရပါဘူး။ မရွိခဲ့ရင္ Freedom of Press မရွိလို႔ဘဲလို႔ အေျပာခံၾကရပါလိမ့္မယ္။
ဒီသတင္းစာေတြ ရွင္သန္ေအာင္ ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးဖို႔ ဒီေန႔ အစိုးရမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။ ဥပေဒအရ ပိုၿပီး အကူအညီေပးႏိုင္ဖို႔ စဥ္းစားရပါမယ္။ ေငြေၾကးစိုက္ထုတ္ၿပီး ကူညီသင့္ပါတယ္။ နည္းပညာအားျဖင့္လည္း ပံ့ပိုးေပးသင့္ပါတယ္။

ဖဆပလေခတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အလြန္ေအာင္ျမင္တဲ့ ပုဂၢလိက သတင္းစာေတြ ေပၚခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဥပမာ- ဗမာ့ေခတ္၊ ေၾကးမံု၊ The Nation၊ The Gurdian။

ေၾကးမံုသတင္းစာတိုက္ကို တည္ေထာင္သူ ဦးေသာင္း (ေအာင္ဗလ) နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အင္မတန္ ခင္ပါတယ္။ သူကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပါဘူး။ တင္တင္ဝင္းနဲ႔ သူအိမ္ေထာင္ က်သြားခဲ့ရတာလည္း ကြၽန္ေတာ့္ ပေယာဂေတြ ပါဝင္ေနပါတယ္။

သူ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာဖူးပါတယ္။
“ကြၽန္ေတာ့္ကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ လုပ္ခိုင္းရင္ ကြၽန္ေတာ္ မလုပ္ဘူး။ ျငင္းမယ္။ သတင္းစာဆရာပဲ ဆက္လုပ္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ သိလား။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ကိုယ့္ကို ေၾကာက္ေနရလို႔။ ကိုယ့္သတင္းစာသာ ေအာင္ျမင္မယ္။ ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ၾသဇာအျပည့္ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ အစိုးရက ကိုယ့္ကိုလန္႔ေနၿပီ။ မေလးမစား ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ရဲဘူး။ ဘယ္ေလာက္ဇိမ္က်တဲ့ အလုပ္လဲ ... ဟဲ ... ဟဲ ... ဟဲ ... တဲ့။
 
 
Photo: အစိုးရပိုင္သတင္းစာ ဆက္ထားရွိသင့္သလား
-------------------------------
ဦးလွဝင္း (ေလသူရဲတစ္ဦး)

ကြၽန္ေတာ္ ခုတေလာ မဟုတ္တာေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး စဥ္းစားေနမိတယ္။
ေတြးေနမိတယ္။

ဒီေတြးမိ စဥ္းစားမိတဲ့ ျပႆနာေတြအထဲမွာ ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အစိုးရပိုင္သတင္းစာ ဆက္ထားရွိသင့္ေသးလား ဆိုတဲ့ ေခါင္းေျခာက္စရာ တစ္ခုလည္း ပါဝင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

မွန္ပါတယ္။
ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေခတ္သစ္ကို ေရွး႐ႈၿပီး ေျပာင္းေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြက အမ်ားစုအျမင္မွာ ေႏွးသလို တံု႔ဆိုင္းေနသလို ရွိေနေပမယ့္ ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းေနပါတယ္။

ကမာၻႀကီး လည္ပတ္ေနတာကို ကမာၻေပၚမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့လူေတြ မသိလိုက္ၾကေပမယ့္ ၂၄ နာရီမွာ တစ္ပတ္ႏႈန္းနဲ႔ ေန႔စဥ္ လည္ပတ္ေနပါတယ္။

ၾကည့္ ... ။
ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလအစိုးရေခတ္က မဆလပါတီက လြဲၿပီး တျခား တရားဝင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ခုမွ မရွိပါဘူး။
ေနာက္ ဦးသန္းေရႊရဲ႕ စစ္အစိုးရ ေခတ္ကလည္း တရားဝင္ အတိုက္အခံပါတီဆိုလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လံုးဝမရွိပါဘူး။

ဒီေန႔ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္။
အဲ ေလး၊ ငါးႏွစ္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တရားဝင္ ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေပါင္း ၆၇ ပါတီ ရွိေနပါၿပီ။

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္ဖို႔ဆိုတာ လြတ္လပ္ေရး မတိုင္မီကလည္း ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြ စဥ္းစားတယ္။
မျဖစ္လာခဲ့ပါဘူး။

ဖဆပလေခတ္မွာလည္း စဥ္းစားတယ္။
မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။

အဲ ဖဆပလေခတ္မွာ ဒီဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့ ျပႆနာ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္လာတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ၿပိဳကြဲေတာ့မယ္လို႔ ဝိုင္းေအာ္ၾကၿပီး ဦးေနဝင္းက ကယ္တင္ရွင္ႀကီး အျဖစ္ အာဏာ တက္သိမ္းလိုက္ပါတယ္။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၈ အထိ ၂၆ ႏွစ္ ၾကာခဲ့တယ္။

စစ္အစိုးရေခတ္က ၁၉၈၈ မွ ၂၀၁၀ အထိ ၂၂ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ပါတယ္။
ဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့အသံကို ဘယ္သူမွ တရားဝင္ မဟရဲ မေျပာရဲပါဘူး။ ေျပာလိုက္မိရင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္ဖ်က္မႈနဲ႔ တရားစြဲခံရေတာ့မလို ေနခဲ့ရပါတယ္။

ေဟာ ဒီေန႔ ရက္ပိုင္းအတြင္းကပဲ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ (UPWC) နဲ႔ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား ကိုယ္စားျပဳ (NCCT) အဖြဲ႔တို႔ရဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြက ေတာင္းဆိုေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရး၊ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ကို အေျခခံတဲ့ ဖက္ဒရယ္မူကို ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ သေဘာတူခဲ့ၾကပါၿပီ။

အကယ္၍ အားလံုးသာ အဆင္ေျပၾကလို႔ အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရး စာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲကို ဒီစာခ်ဳပ္ကို ယူလာၿပီး လႊတ္ေတာ္မွာပဲ ဆက္ေဆြးေႏြးၿပီး အည္ျပဳႏိုင္ခဲ့ၾကၿပီဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံႀကီး ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျဖစ္လာခဲ့ၿပီဆိုရင္ ဖက္ဒရယ္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ဆိုတာကိုလည္း ေဖာ္ေဆာင္ၾကရေတာ့မယ္။

ကဲ ... ဒါထက္ႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲႀကီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေခတ္အခါက ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးပါသလဲ။

ယခုတင္ျပခဲ့တာက ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲေနပံုေတြကို ထင္သာျမင္သာမႈ ရွိေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ တင္ျပခဲ့တာပါ။

ကြၽန္ေတာ္ အဓိကေျပာခ်င္တာက ဒီေန႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေခတ္ ေျပာင္းလဲမႈ အရွိန္အဟုန္က ေန႔စဥ္ မသိမသာ ေျပာင္းေနပါတယ္။ အဂၤလိပ္စကား Evolution သေဘာအတိုင္း ေျပာင္းေနရတာဆိုေတာ့ မသိမသာ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ေျပာင္းေနရတာေပါ့။ Revolution မွ မဟုတ္ဘဲ။

အဲ ခုေလာက္ ေရာက္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီခရီးမွာပဲ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိသင့္ မရွိသင့္ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို စဥ္းစားၾကရပါေတာ့မယ္။ ဒါက ကြၽန္ေတာ္ ထင္ျမင္ခ်က္ပါ။ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္သူေတြ အေနျဖင့္ မစဥ္းစားသင့္ဘူး ထင္ရင္လည္း မစဥ္းစားနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။

စစ္အစိုးရေခတ္ကေတာ့ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြကို အစိုးရပိုင္ သတင္းစာလို႔ မသံုးဘူး။ ႏိုင္ငံပိုင္တဲ့။ ဒီအသံုးအႏႈန္းက မွားေနပါတယ္။ အစိုးရ (Government) နဲ႔ ႏိုင္ငံ (State) ဆိုတာ လံုးဝမတူပါဘူး။ အစိုးရဆိုတာက ႏိုင္ငံ (State) တစ္ခုမွာ ရွိရမယ့္ အဂၤါရပ္တစ္ခုပါ။
လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ေခါင္းဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္မွာ ပါဝင္ေနသလို အစိုးရ ဆိုတာလည္း ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ အဂၤါတစ္ခုအျဖစ္ ပါဝင္ေနရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးေခါင္းကို လူလို႔ေျပာလို႔ မရႏိုင္သလိုပဲ အစိုးရကို ႏိုင္ငံလို႔ ေျပာလို႔မရႏိုင္ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာကို ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာလို႔ မေခၚေဝၚ မသံုးစြဲသင့္ပါဘူး။

ကဲ ... ဒီေန႔ အစိုးရပိုင္သတင္းစာ...။
မဆလေခတ္ကေတာ့ ျပည္သူပိုင္သတင္းစာေပါ့ ခင္ဗ်ား။
တကယ္ေတာ့ ျပည္သူကလည္း ဒီသတင္းစာေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အစိုးရ ေမွာက္ခ်င္ေမွာက္၊ လွန္ခ်င္လွန္ ႀကိဳက္သလို ျပဳလုပ္ေနတဲ့ အစိုးရ ကိုယ္ပိုင္သတင္းစာေတြပါ။
ဒီသတင္းစာေတြကို ခုအဆင့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမွာပဲ ဆက္ထားသင့္ပါသလား။

ကြၽန္ေတာ့္ဆႏၵကေတာ့ မထားရွိသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲ။

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရတဲ့ပါတီက အစိုးရ ဖြဲ႔ၾကေတာ့မယ္။ ယေန႔အစိုးရ အာဏာဆက္ရခ်င္မွ ရလိမ့္မယ္။

ဆိုပါစို႔။
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ အဲ NLD ပါတီ ႏိုင္တယ္။ NLD အစိုးရ တက္လာေတာ့မယ္။ ဒီေန႔အစိုးရ … အဲ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္ေနတဲ့ သတင္းစာေတြ အားလံုးကို NLD ပါတီ အစိုးရကို သူတို႔ပိုင္အျဖစ္ လႊဲေပးၾကမွာလား။ NLD ပါတီမွာသာ သတင္းစာပညာကို ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ အသံုးျပဳတတ္တဲ့ ပညာရွင္ လူေတာ္ေတြ ပါဝင္ခဲ့ရင္ NLD ပါတီကို ေခါင္းမွာ ဦးခ်ဳိတက္ေပးလိုက္သလို ျဖစ္သြားေတာ့မယ္။

ေနာက္ ဒီေန႔ အစိုးရသတင္းစာေတြ အကုန္လံုးက သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရေခတ္မွာ တည္ေထာင္ထားတဲ့ သတင္းစာတိုက္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္အစိုးရေခတ္ အဆက္ဆက္က ျပည္သူရဲ႕ ပိုက္ဆံေတြ အဲ ႏိုင္ငံပိုင္ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ တည္ေထာင္ထားတဲ့ သတင္းစာေတြ။
ျပည္သူအမ်ားပိုင္တဲ့ သတင္းစာေတြ။

ဒီသတင္းစာေတြကို ေနာင္တက္လာၿပီး အစိုးရျဖစ္မယ့္ ပါတီပိုင္ သတင္းစာဘဝ ေရာက္မွာကို ျပည္သူေတြ သေဘာတူၾကမွာလား။ 
ဒီေန႔ အစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ေတြ သေဘာတူမွာလား။ 
တပ္မေတာ္က သေဘာတူမွာလား။
ေက်ာင္းသားေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ၊ လယ္သမားေတြ သေဘာတူမွာလား။

သေဘာတူလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ပါဘူး။

ဒီေန႔ ဒီမိုကေရစီ ေခတ္သစ္ကို ေျပာင္းၿပီး သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ စတက္လာစ အခ်ိန္ကတည္းက ဒီျပႆနာကို စစဥ္းစားသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခတ္ေျပာင္းခဲ့ပံုက သိမ္ေမြ႔တဲ့အတြက္ ဒီျပႆနာကို ေမ့ေနခဲ့ၾကပါတယ္။

လစ္ဗရယ္ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြ မရွိပါဘူး။ အစိုးရေတြရဲ႕ မိခင္ပါတီပိုင္ သတင္းစာေတြပဲ ရွိၾကပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ မီဒီယာအားလံုးက လြတ္လပ္တဲ့ မီဒီယာေတြ ျဖစ္ရပါမယ္။ အာဏာရအစိုးရက သူပိုင္မီဒီယာ ရွိခ်င္ရင္ သူ႔ဟာသူ ေထာင္။ သူ႔ဟာသူ ေမြးရပါတယ္။ ဒီအလုပ္ေတြကို သူ႔ပါတီက ဦးေဆာင္လုပ္ၾကပါမယ္။ အာဏာမရခင္ကတည္းက သူတို႔ပါတီ သတင္းစာ။ သူတို႔ ၾသဇာခံ သတင္းစာေတြ ရွိထားၿပီးၿပီ။

ဥပမာ- ထိုင္းႏိုင္ငံ ...။
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ထုတ္ေဝတဲ့ Thai Rathဆိုတဲ့ သတင္းစာက အေအာင္ျမင္ဆံုး ခင္ဗ်ာ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ေန႔စဥ္ေစာင္ေရ တစ္သန္းေလာက္ ထုတ္ေဝေနရပါတယ္။ အစိုးရပိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ပုဂၢလိကပိုင္ ...။ Kampol Wacharapol ဆိုသူ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး သူ႔မိသားစုပိုင္ သတင္းစာႀကီးပါ။
ေနာက္ ... အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္ေဝတဲ့ Bangkok Post သတင္းစာႏွင့္ Nation သတင္းစာေတြကလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အလြန္ ေအာင္ျမင္တဲ့ သတင္းစာႀကီးပါ။ အစိုးရပိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘန္ေကာက္ပို႔စ္ ေန႔စဥ္ေစာင္ေရ ရွစ္ေသာင္းေလာက္ ထုတ္ေဝေနရပါတယ္။ Post Publishing Public ကုမၸဏီလီမိတက္က ပိုင္ပါတယ္။ The Nation (Thailand) သတင္းစာႀကီးက Nation Multimedia Group က ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။

ရယ္ရပါတယ္။
အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ ပုဂၢလိကပိုင္ သတင္းစာေတြက မိႈလိုေပါက္ေနပါတယ္။

အမည္မတူတဲ့ ထုတ္ေဝတဲ့ သတင္းစာေပါင္း ၇၀,၀၀၀ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေဝေနတဲ့ သတင္းစာေစာင္ေရ စုစုေပါင္း သန္းေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေနာက္  ၿဂိဳဟ္တုကတစ္ဆင့္ ထုတ္လႊင့္တဲ့ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား လိုင္းေပါင္းက ၆၉၀ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ 

ကြၽန္ေတာ္ တင္ျပခ်င္တာက ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ တစ္ခုအျဖစ္ ႏိုင္ငံကို ေျပာင္းလဲ တည္ေဆာက္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာ အဲ အစိုးရပိုင္သတင္းစာလို႔ နာမည္တပ္ၿပီး တည္ေထာင္ထားလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။  အာဏာရွင္တိုင္းျပည္နဲ႔ တစ္ပါတီအာဏာရွင္ တုိင္းျပည္ေတြမွာပဲ ဒီလိုသတင္းစာမ်ဳိးကို တည္ေထာင္ထားလို႔ ရပါလိမ့္မယ္။

ဒီေန႔အစိုးရ ဆုပ္ကိုင္ထားရမယ့္ သတင္းဌာနေတြက အစိုးရရဲ႕ Cofficial news and information ဌာနေတြေပါ့ ခင္ဗ်ာ။
ဥပမာ- ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျမန္မာ့သတင္းစဥ္ (MNA) လို ဌာနမ်ဳိးေတြပါ။ 
ဒီဌာနေတြက အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အားလံုးကို ျပည္သူသိေအာင္ အစဥ္မျပတ္ ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိ ေပးေနၾကရပါမယ္။

ျပည္သူကို တုိက္႐ိုက္အသိေပးတဲ့ သတင္းေတြေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ ေနာက္ အစိုးရပံုႏွိပ္တိုက္လို ဌာနမ်ဳိးေတြကို ဆက္လက္ထားရွိၿပီး အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္က ထုတ္ျပန္တဲ့ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒ၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးနဲ႔ အျခားပုဂၢလိက စာအုပ္ေလာကမွ အားနည္းေနတဲ့ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝမႈေတြကို ျပည္သူ႔အက်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ ထုတ္ေဝရပါမယ္။

လက္ရွိအစိုးရပိုင္ အမည္ခံထားတဲ့ သတင္းစာတုိက္ေတြရဲ႕ ျပႆနာကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကမွာလဲ။
(၁) ပိတ္ပစ္ရပါမယ္။
(၂) ေရာင္းပစ္ရပါမယ္။
(၃) အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီ အမည္ျဖင့္ အစုရွယ္ယာေတြ ေရာင္းခ်ၿပီး ထုတ္ေဝမႈကို အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲၿပီး ဆက္လက္ ထုတ္ေဝသင့္ပါတယ္။

ဒါေတြက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေသးငယ္လွတဲ့ ဦးေခါင္းထဲမွာ ေပၚလာတဲ့ ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြပါ။ ၿပီးျပည့္စံုမႈ မရွိပါဘူး။ ေကာ္မတီတစ္ခု ဖြဲ႔စည္းၿပီး ႏိုင္ငံအတြက္ အက်ဳိးအရွိဆံုး နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ သင့္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ယခုျပႆနာက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကို စဥ္းစားစရာ ျပႆနာတစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပရမယ့္ ျပႆနာပါ။

ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပုဂၢလိက ထုတ္ေဝတဲ့ သတင္းစာ ဘယ္ႏွေစာင္ ရွိပါသလဲ။ ကြၽန္ေတာ္ သိထားသေလာက္ အမ်ားစုက အေျခအေန မေကာင္းပါဘူး။ ႐ံႈးေနၾကတဲ့ သတင္းစာေတြ မ်ားပါတယ္။ အ႐ံႈးႀကီးႏွင့္ အ႐ံႈးေလးပဲ ကြာျခားမႈ ရွိၾကလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ရယ္ရပါတယ္။
ဒီဒုကၡခံ ထုတ္ေဝေနတဲ့ ပုဂၢလိက ျမန္မာသတင္းစာေတြကို လက္ရွိ အစိုးရအေနနဲ႔ ခ်ီးက်ဴးသင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ဂုဏ္ကို ေဆာင္ေနတဲ့ သတင္းစာေတြအျဖစ္ မွတ္ယူသင့္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္လဲ။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ပုဂၢလိကသတင္းစာ မရွိလို႔ မရပါဘူး။ မရွိခဲ့ရင္ Freedom of Press မရွိလို႔ဘဲလို႔ အေျပာခံၾကရပါလိမ့္မယ္။
ဒီသတင္းစာေတြ ရွင္သန္ေအာင္ ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးဖို႔ ဒီေန႔ အစိုးရမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။ ဥပေဒအရ ပိုၿပီး အကူအညီေပးႏိုင္ဖို႔ စဥ္းစားရပါမယ္။ ေငြေၾကးစိုက္ထုတ္ၿပီး ကူညီသင့္ပါတယ္။ နည္းပညာအားျဖင့္လည္း ပံ့ပိုးေပးသင့္ပါတယ္။

ဖဆပလေခတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အလြန္ေအာင္ျမင္တဲ့ ပုဂၢလိက သတင္းစာေတြ ေပၚခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဥပမာ- ဗမာ့ေခတ္၊ ေၾကးမံု၊ The Nation၊ The Gurdian။ 

ေၾကးမံုသတင္းစာတိုက္ကို တည္ေထာင္သူ ဦးေသာင္း (ေအာင္ဗလ) နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အင္မတန္ ခင္ပါတယ္။ သူကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပါဘူး။ တင္တင္ဝင္းနဲ႔ သူအိမ္ေထာင္ က်သြားခဲ့ရတာလည္း ကြၽန္ေတာ့္ ပေယာဂေတြ ပါဝင္ေနပါတယ္။

သူ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာဖူးပါတယ္။
“ကြၽန္ေတာ့္ကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ လုပ္ခိုင္းရင္ ကြၽန္ေတာ္ မလုပ္ဘူး။ ျငင္းမယ္။ သတင္းစာဆရာပဲ ဆက္လုပ္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ သိလား။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ကိုယ့္ကို ေၾကာက္ေနရလို႔။ ကိုယ့္သတင္းစာသာ ေအာင္ျမင္မယ္။ ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ၾသဇာအျပည့္ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ အစိုးရက ကိုယ့္ကိုလန္႔ေနၿပီ။ မေလးမစား ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ရဲဘူး။ ဘယ္ေလာက္ဇိမ္က်တဲ့ အလုပ္လဲ ... ဟဲ ... ဟဲ ... ဟဲ ... တဲ့။
 

အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တ.က.သမ်ား ကြန္ရက္ (မံုရြာ) ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပ

အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တ.က.သမ်ား ကြန္ရက္ (မံုရြာ) ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပ
Saturday, August 30, 2014

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ အတည္ၿပဳ ျပ႒ာန္းလိုက္သည့္ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား သမဂၢ (တ.က.သ) မ်ားကြန္ရက္-မံုရြာက ဩဂုတ္ ၂၉ ရက...
္ ညေန ၃ နာရီခန္႔တြင္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူအငးအား ၂ဝဝ ေက်ာ္ျဖင့္ ဇလုပ္ အဝိုင္းပတ္မွ မံုရြာၿမိဳ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျမင္းစီးေၾကး႐ုပ္အထိ ေလးမိုင္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပခဲ့ၾကသည္။

“ဒီေန႔ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္မႈကေတာ့ တစ္ဖက္သတ္ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဥပေဒကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကေန အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းလိုက္တဲ့အတြက္ အခုလို ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ကန္႔ကြက္ရတာပါ။ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒကို ပညာရွင္ေတြရဲ႕ အၾကံျပဳခ်က္ေတြ၊ ဆရာ ဆရာမမ်ားနဲ႔ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသားသူေတြရဲ႕ ကန္႔ကြက္ခ်က္ေတြ၊ လိုလားေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားေပးဖို႔ အတြက္ပါ။ ဘြဲ႕ရအလုပ္လက္မဲ့ေတြ မိမိတို႔ရရွိထားတဲ့ ဘြဲ႕ပညာနဲ႔ မကိုက္နဲ႔ညီတဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္ေနရတယ္ ဆိုတာကို ေပၚလြင္ေစခ်င္လို႔ ဒီေန႔ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ပြဲမွာ ဘြဲ႕ဝတ္စံုနဲ႔ ဆိုက္ကားနင္းတာ၊ ေရစည္လွည္း တြန္းတာတို႔ကို ထည့္သြင္းၿပီး ျပသလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာပါ” ဟု ဆႏၵထုတ္ေဖာ္မႈတြင္ ပါဝင္သည့္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢ ေခါင္းေဆာင္ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ပြဲတြင္ အမ်ဳိးသားပညာေရး ေကာ္မရွင္-အလိုမရွိ၊ အဆင့္ျမင့္ပညာ ေပါင္းစပ္ညိွႏိႈင္းမႈ ေကာ္မတီ-အလိုမရွိ၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢ လြတ္လပ္စြာဖြဲ႕စည္းခြင့္ ရရွိေရး- ဒို႔အေရး၊ အစိုးရလႊတ္ေတာ္ႏွင့္ NNER ေတြ႕ဆံုညိွႏိႈင္းေရး-ဒို႔အေရး၊ အားလံုးအက်ံဳးဝင္ပညာေရးစနစ္ ရရွိေရး၊ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒတြင္ ပညာေရး အသံုးစရိတ္တိက်စြာ ျပ႒ာန္းေပး၊ မိခင္တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားကို မ႑ိဳင္ျပဳ၍ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရရွိေရးစသည့္ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားျဖင့္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ခဲ့ၾကသည္။

အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တ.က.သ မ်ားကြန္ရက္ (မုံရြာ)မွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား ၾသဂုတ္ ၂၉ ရက္တြင္ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပေနၾကစဥ္

Eleven Media Group
Photo: အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တ.က.သမ်ား ကြန္ရက္ (မံုရြာ) ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပ
Saturday, August 30, 2014

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ အတည္ၿပဳ ျပ႒ာန္းလိုက္သည့္ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား သမဂၢ (တ.က.သ) မ်ားကြန္ရက္-မံုရြာက ဩဂုတ္ ၂၉ ရက္ ညေန ၃ နာရီခန္႔တြင္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူအငးအား ၂ဝဝ ေက်ာ္ျဖင့္ ဇလုပ္ အဝိုင္းပတ္မွ မံုရြာၿမိဳ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျမင္းစီးေၾကး႐ုပ္အထိ ေလးမိုင္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပခဲ့ၾကသည္။

“ဒီေန႔ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္မႈကေတာ့ တစ္ဖက္သတ္ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဥပေဒကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကေန အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းလိုက္တဲ့အတြက္ အခုလို ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ကန္႔ကြက္ရတာပါ။ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒကို ပညာရွင္ေတြရဲ႕ အၾကံျပဳခ်က္ေတြ၊ ဆရာ ဆရာမမ်ားနဲ႔ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသားသူေတြရဲ႕ ကန္႔ကြက္ခ်က္ေတြ၊ လိုလားေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားေပးဖို႔ အတြက္ပါ။ ဘြဲ႕ရအလုပ္လက္မဲ့ေတြ မိမိတို႔ရရွိထားတဲ့ ဘြဲ႕ပညာနဲ႔ မကိုက္နဲ႔ညီတဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္ေနရတယ္ ဆိုတာကို ေပၚလြင္ေစခ်င္လို႔ ဒီေန႔ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ပြဲမွာ ဘြဲ႕ဝတ္စံုနဲ႔ ဆိုက္ကားနင္းတာ၊ ေရစည္လွည္း တြန္းတာတို႔ကို ထည့္သြင္းၿပီး ျပသလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာပါ” ဟု ဆႏၵထုတ္ေဖာ္မႈတြင္ ပါဝင္သည့္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢ ေခါင္းေဆာင္ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ပြဲတြင္ အမ်ဳိးသားပညာေရး ေကာ္မရွင္-အလိုမရွိ၊ အဆင့္ျမင့္ပညာ ေပါင္းစပ္ညိွႏိႈင္းမႈ ေကာ္မတီ-အလိုမရွိ၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢ လြတ္လပ္စြာဖြဲ႕စည္းခြင့္ ရရွိေရး- ဒို႔အေရး၊ အစိုးရလႊတ္ေတာ္ႏွင့္ NNER ေတြ႕ဆံုညိွႏိႈင္းေရး-ဒို႔အေရး၊ အားလံုးအက်ံဳးဝင္ပညာေရးစနစ္ ရရွိေရး၊ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒတြင္ ပညာေရး အသံုးစရိတ္တိက်စြာ ျပ႒ာန္းေပး၊ မိခင္တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားကို မ႑ိဳင္ျပဳ၍ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရရွိေရးစသည့္ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားျဖင့္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ခဲ့ၾကသည္။

အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒမူၾကမ္းအား တ.က.သ မ်ားကြန္ရက္ (မုံရြာ)မွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား ၾသဂုတ္ ၂၉ ရက္တြင္ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပေနၾကစဥ္

Eleven Media Group
 

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားေတြ႔ဆံုပြဲ က်င္းပ

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားေတြ႔ဆံုပြဲ က်င္းပ

 
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ့ လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားေတြ႔ဆံုပြဲကို ဒီကေန႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီ ခန္းမမွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၄ အထိေခတ္အဆက္ဆက္ တာ၀န္ယူခဲ႔ၾကတဲ့ အမ်ဴိးးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မ်ဳိးဆက္ေတြေတြဆုံခဲ့ျကတာပါ။ အဲဒီပြဲကို ျပည္နယ္နဲ႔ တိုင္းေဒသႀကီးေတြက လူငယ္မ်ဳိးဆက္ ၁၅၀ ခန္႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
d4ေတြ႔ဆံုပြဲစီစဥ္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး ဥကၠ႒ဦးျမင့္ေဌး ကေတာ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုးလူငယ္ေတြ႔ဆံုပြဲေၾကာင့္ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကို ပံ့ပိုးႏိုင္ခဲ့ၿပီး
အခုေတြ႔ဆံုပြဲကလည္း လာမယ့္ေရြးေကာက္ပြဲေတြမွာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရည္မွန္းခ်က္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုး ပထမဆံုးလူငယ္ေတြ႔ဆံုပြဲလုပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကို အရင္တာ၀န္ယူခဲ့ဖူးတဲ့သူေတြက ပံ့ပိုးႏိုင္ခဲ့သလို လက္ရွိ မၾကာခင္မွာ ျဖတ္သန္းရေတာ့မယ့္ ၂၀၁၄ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ၂၀၁၅ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပဲြမ်ားအတြက္ လက္ရွိတာ၀န္ယူေနၾကတဲ့ လူငယ္အသီးသီးနဲ႔ ယခင္တုန္းက အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ လူငယ္ေတြ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္က လူငယ္ေတြ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ ႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။”
ေတြ႔ဆံုပြဲတက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ နာယက ဦးတင္ဦးကလည္း ၂၀၁၄ ခုႏွစ္က ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မေရာက္ခင္ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီး လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ အေရးႀကီးၿပီး ပခံုးေျပာင္းတာ၀န္ယူဖို႔ လိုတယ္လို႔လည္း အခုလိုေျပာပါတယ္။
“ေရွ႕လာမယ့္ ၂၀၁၄ အၿပီး ၂၀၁၅ မေရာက္ခင္ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အေျခအေနေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့ အတိုင္းအတာေတြ ဒီမိုကေရစီအတြက္ကို ဘယ္ေလာက္အထိ လုပ္ေပးႏိုင္သလဲဆိုတာ အေရးတႀကီး အားကိုးရမယ့္ လူငယ္ပိုင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ေရွ႕ ေနာင္ေတာ့္ေနာင္ေတာ္ အမ်ဳိးသမီး၊ အမ်ဳိးသား လူငယ္မ်ားေတြရဲ႕ ဆင္းရဲပင္ပန္းခံ ဒုကၡခံသြားတဲ့ ဟာေတြကို ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ပုခံုးထမ္းတာ၀န္ေတြနဲ႔ ယေန႔ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔။”
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ့ ပထမအႀကိမ္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ား ေတြ႔ဆံုပြဲကို ၂၀၁၁ ခုႏွစ္က က်င္းပခဲ့ေပမယ့္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မျဖစ္ခဲ့ပဲ အခုေတြ႔ဆံုပြဲကေတာ့ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မဟုတ္ပဲ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းတက်နဲ႔ က်င္းပခဲ့တဲ့ ေတြ႔ဆံုပြဲျဖစ္တယ္လို႔လည္း အန္အယ္လ္ဒီ က ေျပာပါတယ္။
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ပထမအႀကိမ္ ႏိုင္ငံလံုးဆုိင္ရာ လူငယ္ညီလာခံကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင္လ ၅ ရက္နဲ႔ ၆ ရက္ေန႔ေတြမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာပဲ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။
 

ေတာ္လွန္ေရးသတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (၂၅)

 
 
ေတာ္လွန္ေရးသတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (၂၅)
30 August 2014
 
 
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နွင့္ အင္တာဗ်ဳးျခင္း

က်ေနာ္တုိ႔ ကားဒစ္သင္တန္းေက်ာင္းကအျပန္ သိပ္မၾကာခင္မွာ သတင္းအယ္ဒီတာ ကိုမုိးေအးက သ တင္းပညာ မဟာတန္းတက္ဖို႔ ခရီးထြက္သြားတဲ့အတြက္ က်ေနာ္က ယာယီ-သတင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ယူရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ DVB ၁၀ နွစ္ျပည့္အခန္းနားက်င္းပျပီးခါစျဖစ္လုိ႔ နယ္သတင္း ေထာက္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားလဲ ေအာ္စလုိရံုးမွာရွိေနၾကပါတယ္။
(ေအာ္စလုိရံုးခ်ဳပ္မွာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာခ်ိတ္ဆဲြထားခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဓာတ္ပုံနွင့္ သတင္းခန္းမွ နာရီလက္တံမ်ား)

က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ဆုိရင္ ထုိင္းနုိင္ငံ ရေနာင္းဖက္မွ ျမင့္ေမာင္ေမာင္ (အခု သစ္ထူးလြင္ ဘေလာ့ ကုိ တာ၀န္ယူေနသူ)။ အိႏၵိယဖက္မွ ကုိသက္နုိင္နဲ႔ ကိုခင္ေမာင္စိုးမင္း။ ထုိင္းဖက္က ေရာက္လာတဲ့ သ တင္းေထာက္အသစ္ေတြျဖစ္တဲ့ ကိုေအာင္လြင္ဦး၊ ေနာ္နႏၵာခ်မ္းနဲ႔ ခုိင္သဇင္တုိ႔ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီလုိ သတင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ယူေနစဥ္ ပထမဆုံး ၾကံဳရတာကေတာ့ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းေဆာင္ NLD ပါတီအေထြေထြအတြင္းေရးမႈး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အင္တာဗ်ဳး လုပ္ဖုိ႔တာ၀န္ ေပးခံရျခင္းပါပဲ။

၂၀၀၃ ခုနွစ္ ဒီပဲရင္းအေရးခင္းမျဖစ္ခင္၊ မွတ္မွတ္ရရ မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔ ဖုန္းေမာ္ေန႔မတုိင္ခင္ ရက္ ပုိင္းေလးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အင္တာဗ်ဳးလုပ္ခြင့္ရပါတယ္။ အရင္က သတင္းအယ္ဒီတာ ကို မုိးေအး လုပ္ခဲ့တဲ့တာ၀န္တခုကို က်ေနာ္က ၾကားျဖတ္၀င္ထမ္းရတဲ့သေဘာပါ။ အဲဒီအင္တာဗ်ဳးမွာ ဘာ ေတြေမးမွန္းမမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ ထူးထူးျခားျခား မွတ္မိေနတာတခုကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ အင္တာဗ်ဳးထဲမွာ ဘယ္လိုညႊန္းဆုိမလဲဆုိတဲ့ ကိစၥပါ။

အရင္ ကိုမုိးေအး ဗ်ဴးစဥ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လုိ႔မေခၚပဲ ''အန္တီ'' လုိ႔ေခၚျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ကလည္း ''သား'' လုိ႔ျပန္ေခၚတဲ့အေပၚ လြတ္လပ္တဲ့သတင္းသမားဆုိသူတခ်ဳိ႔က ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ ''သတင္းသမားက နုိင္ငံေရးသမားကုိ အင္တာဗ်ဳးလုပ္ေနတာဟုတ္ရဲ့လား၊ ပါတီေခါင္းေဆာင္ကုိ ပါတီ ၀င္က ပင့္ျပီးေမးတာမ်ဳိးလား'' လုိ႔ေတာင္ တခ်ဳိ႔ကေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေ၀ဖန္မႈကုိၾကားဖူးတဲ့ က်ေနာ္ ဟာ ကုိယ့္အလွည့္မွာေတာ့ အန္တီလုိ႔မေခၚပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းၾကည္လုိ႔ပဲေခၚမယ္ဆုိျပီး စိတ္ကူးထား ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ NLD ရံုးအဖဲြ႔မႈး ဦးသိန္းဦးကတဆင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆီဖုန္းလဲြေပးျပီးတဲ့ေနာက္ နႈတ္ က်ဳိးေနတဲ့အတုိင္း ''အန္တီ'' လုိ႔ နႈတ္ကေန အလုိလုိထြက္သြားပါတယ္။ သူကလဲ က်ေနာ္ကုိ ''သား'' လုိ႔ ပဲျပန္ေခၚပါတယ္။ အဲဒီလုိေခၚမွလဲ ပုိရင္းနွီးျပီး ေျပာရတာ ပုိအသက္၀င္သလုိ ခံစားမိပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က အေခၚေ၀ါေတြကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ NLD ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဦးလြင္ကုိ အန္ကယ္၊ ၀ါရင့္နုိင္ငံ ေရးသမား သခင္သိန္းေဖနဲ႔ သခင္ခ်န္ထြန္းကို အဘ၊ (အဘဆုိတာ အသက္အရြယ္အရၾကီးရင့္လြန္း သူေတြကုိေခၚတာျဖစ္ျပီး စစ္ဗုိလ္ေတြသံုးတဲ့ ''အဘ'' နဲ႔အဓိပၸါယ္နဲ႔မတူပါ၊ ဒါေပမယ့္ DVB သတင္းေတြ ကို ေမာ္နီတာလုပ္ျပီးအဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ျပန္ေရးေလ့ရွိတဲ့ BBC Monitoring က အဘကုိ စစ္သားေတြ သုံးေလ့ရွိတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ျပန္တဲ့အတြက္ အဘ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ကို အဘိဓန္ထဲထည့္ေရးဖုိ႔လိုေနပါ တယ္)။ NLD က အမ်ဳိး သမီးေခါင္းေဆာင္ေတြကို အန္တီ စသျဖင့္ေခၚတာ က်ေနာ္တုိ႔ နႈတ္က်ဳိးေန ပါျပီ။

ဒီေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ အန္တီ လုိ႔ေခၚတာ ဘာထူးလဲေပါ့။ ဒါေပမယ့္ နုိင္ငံတကာ သတင္း အသုံးအနံႈးမွာ ဒီလုိမ်ဳိးတင္စားေခၚေ၀ါတာမေတြ႔မိပါ။ အန္တီေတြ၊ အန္ကယ္ေတြ၊ အဘေတြ၊ အဘုိး ေတြ၊ ညီေတြ၊ ညီမေတြ စသျဖင့္ညႊန္းဆုိတဲ့ စကားလုံးအပုိေတြမၾကားမိပါ။ လြန္လွကြ်ံလွ MR President, MR Prime Minister,  MR Chairman  ဆုိျပီး ေခၚရံုေလာက္ပဲရွိမွာေပါ့။ (အေနာက္တုိင္း အေခၚေ၀ၚကုိဆုိလုိျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ အာရွနဲ႔ အာဖရိကဖက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ျမန္မာေတြလုိပဲ ေခၚၾက သလား၊ မေခၚသလား က်ေနာ္မေလ့လာရေသးပါ)။

ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က်ေတာ့ သမၼတေတြ၊ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေတြ၊ ဥကၠဌေတြ စသျဖင့္ ရာထူး တာ၀န္တပ္ျပီး ဘယ္သူမွေခၚတာမေတြ႔ဖူးပါ။ အခု NLD ဥကၠဌတာ၀န္ယူေနစဥ္မွာလဲ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကုိ ''ဥကၠဌၾကီးအေနနဲ႔ဘာေျပာခ်င္လဲ'' ဆုိျပီးေမးတဲ့ သတင္းေထာက္တဦးမွမေတြ႔မိေသး။ က် ေနာ္တုိ႔ေခတ္က ''အန္တီ'' ေခၚသလုိ အခုေခတ္သတင္းေထာက္ေတြကလဲ ''အေမ'' လုိ႔ေခၚေနတာဟာ ျမန္မာ့သတင္းေလာက္က ေ၀ါဟာရအသုံးအနံႈးရဲ့ ထူးျခားခ်က္တခုလုိ႔ေျပာရမလားပါပဲ။

အစိုးရဖက္က လူေတြကိုေကာ အန္အယ္၊ အန္တီလို႔ ရင္းရင္းနွီးနွီးေခၚတာပဲလား


အဲဒီကာလအထိ အစိုးရဖက္ကလူေတြနဲ႔အင္တာဗ်ဳးဆုိလုိ႔ ဘန္ေကာက္မွာက်င္းပတဲ့ အာဆီယံ အစည္း ေ၀းမွာေတြ႔ဖူးတဲ့ နုိင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးဦး၀င္းေအာင္၊ ျပည္ထဲေရးက သူရျမင့္ေမာင္၊ ခရီးသြားလာေရး ၀န္ ၾကီးနွစ္ပါးနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးက ဗုိလ္မႈးၾကီးေက်ာ္သိန္းတုိ႔ေလာက္ကိုသာ လူခ်င္းေတြ႔ ဗ်ဳးဖူးပါတယ္။ ေအာ္စလုိေရာက္ျပီးကတည္းက အစိုးရဖက္ကလူေတြနဲ႔ အင္တာဗ်ဳးတခုမွ မရဖူးပါဘူူး။ DVB မွ မ ဟုတ္ပါ။ တျခားေရဒီယုိေတြကိုလဲ အစိုးရဖက္က အင္တာဗ်ဳးေပးေလ့မရွိပါ။
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ ယဥ္တန္း ရန္ကုန္တုိင္းနွင့္ ဧရာ၀တီတုိင္းၾကားမွာ တားဆီးခံထားရစဥ္)

အဲဒီလုိသတင္းအေမွာင္ခ်ထားတဲ့ေခတ္မွာ အစုိးရဖက္ကလူေတြနဲ႔စကားေျပာခြင့္ရဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လြယ္ ပါ့မလဲ။ အဲဒီမလြယ္တဲ့ၾကားထဲက အစိုးရေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဗုိလ္မႈးလွမင္းနဲ႔ က်ေနာ္စကားေျပာခြင့္ရ လုိက္ပါတယ္။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိတဦးျဖစ္တဲ့ ဗုိလ္မႈးလွမင္းဟာ ျမန္မာမီဒီယာေတြကို စကား ေျပာေလ့မရွိေပမဲ့ ရန္ကုန္ေရာက္နုိင္ငံျခားသတင္းေထာက္ေတြကို အင္တာဗ်ဳးေပးေလ့ရွိတဲ့အတြက္ သူ အမည္ကသတင္းေလာကမွာ လူသိမ်ားေနပါတယ္။

တကယ္ကေတာ့ သူနဲ႔အင္တာဗ်ဳး ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ NLD ရံုးက ဖုန္းအပါ၀င္ ဘယ္ဖုန္းမွေခၚမရလုိ႔ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ တယ္လီဖုန္းစာအုပ္ထဲက ဖုန္းေတြကုိတန္းစီေခၚရာကေန စစ္ေထာက္လွမ္းေရးရံုးဆီ ဖုန္း၀င္သြားျပီး သူနဲ႔တန္းတုိးတာပါ။ NLD ရံုးကုိေခၚမရဆုိ အဲဒီေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ ယဥ္ တန္း ဧရာ၀တီတုိင္းကိုအသြား ရန္ကုန္တုိင္းနဲ႔ဧရာ၀တီတုိင္းအစပ္ရွိ တံတားတခုအနီးမွာ တားဆီးခံ ထားရတဲ့အခ်ိန္ပါ။

သူနဲ႔ေျပာဆုိတဲ့အခ်က္ေတြကို အတိအက်မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အဖြဲ႔ကို ဖမ္း ထားတာမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း၊ စိတ္ခ်လုံျခံဳရတဲ့ေနရာတခုမွာ ရွိေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လုိတာ၀န္ယူေနတဲ့အေၾကာင္းေတြကို သူက အလြတ္သေဘာေျပာျပသြားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေန႔က ေထာက္လွမ္းေရးရံုးမွအပ ဘယ္မွဖုန္းေခၚမရလုိ႔ ဘာအသံမွလႊင့္စရာမရွိျဖစ္ေနတဲ့က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ဒီအသံကုိ တည္းျဖတ္ျပီး ထုတ္သုံးဖုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာျပသာနာတက္ေတာ့တာပါပဲ။ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆုိရင္ အဲဒီအသံကုိ လႊင့္ျပီးညတြင္းခ်င္း ဗုိလ္မႈးလွမင္းတုိ႔ရံုးကေန ဒီလုိလုပ္တာ သတင္းက်င့္ ၀တ္နဲ႔မညီတဲ့အေၾကာင္း Fax နဲ႔ ကန့္ကြက္စာေပးပို႔လာပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ တရား၀င္အင္တာဗ်ဳးလုပ္တာလဲမဟုတ္၊ အသံသုံးမယ္လုိ႔ခြင့္ျပဳခ်က္လည္းမေတာင္းပဲနဲ႔ ဒီတုိင္းလႊင့္ခ်လုိက္တာ သတင္းက်င့္၀တ္နဲ႔ ဘယ္ညီပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ အသံသုံးဖုိ႔ေကာ သူတုိ႔ဖက္က ဘယ္တုန္းက အင္တာဗ်ဳးေပးဖူးလုိ႔လဲ။ သူတုိ႔ဖက္ကလူေတြကေကာ အစိုးရက်င့္၀တ္နဲ႔ဘယ္ေလာက္ ညီေနလုိ႔လဲ။ က်င့္၀တ္မရွိသူကို က်င့္၀တ္အျပည့္နဲ႔ သြားဆက္ဆံေနရင္ ဘယ္အလုပ္ျဖစ္ပါ့မလဲဆုိျပီး က်ေနာ္တုိ႔သတင္းသမားအခ်င္းခ်င္းၾကား ျငင္းခုန္ခဲ့ ၾကတာကို အမွတ္ရေနပါတယ္။

တဆက္တည္းတင္ျပခ်င္တဲ့ေနာက္ဥပမာတခုကလဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ အလားတူ တားဆီးခံ ခရီးစဥ္တခုနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔အဖဲြ႔ မႏၱေလးကိုသြားဖုိ႔ၾကိဳးစားစဥ္ အစိုးရ ဖက္က အတားအဆီးအမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ခဲ့ျပီး ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါတဲ့ ရထားတဲြတခု လုံးကိုျဖဳတ္ျပီး ခ်န္ထားခဲ့လုိက္ပါတယ္။ ထုံးစံအတုိင္း အရပ္သတင္းနဲ႔ စက္သတင္း (နယ္စပ္ရွိ ၾကား ျဖတ္စက္ကေန ဖမ္းယူရရွိတဲ့သတင္း) အျဖစ္သာ ဒါကို ၾကားရျပီး NLD ရံုးအပါ၀င္ ဘယ္ကိုမွဖုန္းေခၚ လုိ႔မရပါ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သတင္းအယ္ဒီတာကိုမုိးေအးနဲ႔ အပတ္စဥ္က႑တာ၀န္ခံကိုစုိး၀င္းညိုတုိ႔ ၂ ဦးညွိနႈိင္းျပီး ရန္ကုန္ဘူတာၾကီး ရံုးကုိဖုန္းေခၚတာ၀င္သြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ DVB ကလုိ႔ေျပာျပီး ရုိးရုိးမိတ္ဆက္ အင္တာဗ်ဳးေတာင္းရင္ တခါတည္းဖုန္းခ်သြားမွာေပါ့။ ဒီိေတာ့ ''ေဟ့ေကာင္ေတြ ေနာက္ဆုံးအေျခေနကုိ ေျပာျပစမ္း၊ ငါ ဗုိလ္မႈး...၊ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ ...ကေန ေမးတာ'' ဆုိျပီး ကုိစုိး၀င္းညုိက မႏၱေလး ေလ သံနဲ႔ ေဟာက္ထည့္လုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဟုိဖက္ကရံုပုိင္လား၊ ရထားရဲအရာရွိလားမသိပါဘူး။ ထိပ္ ထိပ္ျပာျပာနဲ႔ ျဖစ္စဥ္အေသးစိပ္ကုိ အစီရင္ခံပါေတာ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႔သတင္းတခုလုံးကုိက်ေနာ္တုိ႔ ရလုိက္ တယ္ဆုိပါေတာ့။

ဒါကို သတင္းက်င့္၀တ္ခ်ဳိးေဖာက္တယ္လို႔ေျပာရင္ ျငင္းစရာမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သတင္းအေမွာင္ခ် ထားတဲ့ အဲဒီကာလလုိအေျခေနမ်ဳိးမွာ ဒီလုိမလုပ္ရင္ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔သတင္းရနုိင္မလဲ။ သမၼတက အစ၊ ၀န္ၾကီးေတြ၊ ဌာနဆုိင္ရာေတြအထိ သတင္းေထာက္ေတြကိုယ္တုိင္သြားျပီးေမးျမန္းခြင့္ရေနတဲ့ ဒီေန႔ အ ေျခေနနဲ႔စာရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၀ ခုနွစ္၀န္းက်င္အေျခေနဟာ နႈိင္းယွဥ္ျပလုိ႔မရေအာင္ကုိ ကြာျခားလွ တယ္ဆုိတာကုိ တင္ျပလုိျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။    ။

(မွတ္ခ်က္။   ။ ဒီေဆာင္းပါးကို သတ္ပုံမစစ္ရေသးပါ။ သတ္ပုံအမွားနဲ႔ စာလုံးအက်အနမ်ားလြဲမွားေနပါက သီးခံျပီးဖတ္ၾကပါရန္)။

ထက္ေအာင္ေက်ာ္ http://www.htetaungkyaw.net/2014/08/blog-post_29.html

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ျပင္ရန္ သမၼတ ႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကို “၀” ႏွင့္ မုိင္းလားအဖဲြ႔ ေတာင္းဆို

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ျပင္ရန္ သမၼတ ႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကို “၀” ႏွင့္ မုိင္းလားအဖဲြ႔ ေတာင္းဆို

တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္, “၀” , မိုင္းလား , ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ , NCCT, သမၼတ , ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ႏွင့္ ရွမ္းျပည္ တိုးတက္ေရး ပါတီ၊ ရွမ္းျပည္ တပ္မေတာ္ ေျမာက္ပိုင္း(SSPP/SSA) အပါအ၀င္ “၀”အထူး ေဒသ (၂) ႏွင့္ မိုင္းလား အထူးေဒသ အဖြဲ႕တို႔ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္က ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေတြ႕ဆုံစဥ္ (ဓာတ္ပုံ – သမၼတ႐ုံး ၀က္ဘ္ဆိုက္)
 
၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ျပင္ဆင္ရန္ သမၼတ ႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ တို႔အား ေတာင္းဆိုထားေၾကာင္း “၀” ျပည္ ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး ပါတီ(UWSP)ႏွင့္ မိုင္းလား အေျခစိုက္ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ မဟာမိတ္ တပ္မေတာ္(NDAA) အဖြဲ႔တို႔က ေျပာၾကားသည္။
UWSP ႏွင့္ NDAA မိုင္းလား အဖြဲ႔တို႔မွ ျပန္ၾကားေရး တာဝန္ခံမ်ားက ၾသဂုတ္ ၂၈ ရက္ မီဒီယာမ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆံုသည့္ သတင္းစာ ရွင္း လင္း ပြဲတြင္ ေျပာၾကားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပင္ဖို႔ သမၼတနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခ်ိန္ေကာ၊ ကာခ်ဳပ္နဲ႔ေတြ႔ဆံုခ်ိန္မွာပါ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဆက္ေဆြးေႏြးရမွာပါ”ဟု UWSP ျပန္ၾကားေရး တာ၀န္ခံ ဦးေအာင္ျမင့္က ေျပာသည္။
NDAA မိုင္းလား အဖြဲ႕ ျပန္ၾကားေရး တာ၀န္ခံ ဦးခမ္းေမာင္ ကလည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ျပင္ဆင္ရန္အတြက္ ေတာင္းဆိုရျခင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္း အေနျဖင့္ ရပ္တည္ႏိုင္ရန္ ေတာင္းဆိုျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုကို ဘယ္လိုထူေထာင္မယ္ ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေရာက္မွ ေဆြးေႏြးၾကရ မွာပါ။ အခုခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ရမလဲ။ ဘယ္လို အခ်က္ေတြပါမလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ေျပာျပလို႔ မရေသးပါဘူး။ ဖက္ ဒရယ္ ဆိုလည္း ဘယ္လို ပံုစံမ်ိဳးလဲေပါ့။ ကိုယ့္ေဒသေတြ အတြက္ အဆင္ေျပတဲ့ ဖက္ဒရယ္စနစ္ကို ညိႇႏိႈင္းရမွာပါ”ဟုလည္း ဦးခမ္းေမာင္ က ေျပာသည္။
အစိုးရႏွင့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားအၾကား လက္ရွိ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ တိုက္ခိုက္ ေနရာမွ ယခုကဲ့သို႔ ေဆြးေႏြးမႈ အဆင့္ဆင့္ျဖစ္လာသည္ကို ႀကိဳဆိုေၾကာင္း၊ ၾကန္႔ၾကာသည္ဟု မယူဆေၾကာင္း ဦးေအာင္ျမင့္ က ဆိုသည္။
“ဒါကၾကာတယ္လို႔ ေျပာၾကတာ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ဒီေလာက္တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္လာခဲ့တာကို အခုလိုညိႇႏိႈင္းႏိုင္တာဟာ ႀကီးမားတဲ့ရလဒ္ တခု ရလာတာလို႔ ျမင္တယ္။ တဘက္နဲ႔တဘက္က တသမတ္တည္း ဆုပ္ကိုင္လို႔ေတာ့ မရဘူး။ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို စနစ္တက် ေသခ်ာေလး ညိႇႏႈိင္းသြားဖို႔ အေလွ်ာ့အတင္း လုပ္ဖို႔လိုတယ္”ဟုလည္း ဦးေအာင္ျမင့္က ေျပာဆိုသည္။
ဦးခမ္းေမာင္ကလည္း တႏိုင္ငံလံုးဆုိင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး စာခ်ဳပ္ကို ပါ၀င္လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ စီစဥ္ထားေသာ္လည္း အပစ္ အခတ္ ရပ္စဲေရးတြင္ ပါဝင္ သည့္ အခ်က္မ်ားကိုညိႇႏိႈင္းၿပီးမွ လက္မွတ္ထိုးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။
“လက္မွတ္ထိုးရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က တိုင္းရင္းသားအေနနဲ႔ပဲ ထိုးမွာပါ။ အခုညိႇႏိႈင္းမႈေတြမွာက က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ဖက္ဒရယ္ တပ္ မေတာ္ ထူေထာင္ေရးဆိုတာကို လက္မခံဘူး။ ဒါေတြကိုေတာ့ ဆက္ညိႇႏိႈင္းရမွာပါ။ ဒါကေတာ့ သဘာဝက်တယ္။ မ်က္ေမွာက္ႏုိင္ငံ ေရး နဲ႔ ကိုက္ညီတယ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔လည္း ကိုက္ညီတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ထိုးမယ္။ အဲ့ဒီလိုမွ ထိုးလို႔ရမွာေပါ့”ဟု
လည္း ဦးခမ္းေမာင္က ေျပာသည္။
စာခ်ဳပ္တြင္ပါဝင္ေနသည္႔ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ထူေထာင္ေရးမွာ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေဆြးေႏြးမည္႔ဖက္ဒရယ္စ နစ္ေပၚတြင္ အေျခခံၿပီးမွသာ ျဖစ္လာမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားမွာ တင္းမာမႈ၊ တရားေသ ကိုင္စြဲမႈမ်ားရွိပါက ညိႇႏိႈင္းရန္ လြယ္ကူမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ဦးေအာင္ျမင့္ က ေျပာဆိုသည္။
“တိုင္းရင္းသားေတြ ဖြဲ႔ထားတဲ့ NCCTက မူတခ်ိဳ႕ဟာ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုးအတြက္ ေတာင္းဆိုတာျဖစ္တယ္။ ဒါေတြ ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လက္ခံတယ္။ သေဘာတူတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕အခ်က္ေတြ က်ေတာ့ အခုႏုိင္ငံေရးအေျခခံနဲ႔ နည္းနည္း မတူတာရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာက ႏုိင္ငံေရးစကားအရ ေျပာရင္ လြယ္တယ္။ ေျဖရွင္းရခက္တယ္။ အဲ့ဒီလို ကိစၥေလးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ေတြ႔တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တခ်ိဳ႕ကိစၥေလးေတြကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လက္မခံဘူး”ဟု ဦးေအာင္ျမင့္ က ဆက္ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္ လကုန္ပိုင္းက တႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ဆိုင္ရာ ညိႇႏိႈင္းေရး အဖဲြ႔(NCCT)က ဦးေဆာင္ၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္ လိုင္ဇာၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ တတိယအႀကိမ္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ား ညီလာခံသို႔ “၀” ႏွင့္ မိုင္းလား အဖြဲ႕ တက္ ေရာက္ျခင္း မရွိေပ။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ လကုန္ပိုင္း၌ က်င္းပေသာ ပထမအႀကိမ္ လိုင္ဇာ တိုင္းရင္းသား ညီလာခံႏွင့္ ကရင္အမ်ိဳးသား အစည္း အ႐ုံး(KNU) ထိန္းခ်ဳပ္ နယ္ေျမ ေလာ္ခီးလာတြင္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ အတြင္းက က်င္းပသည့္ ဒုတိယ အႀကိမ္ ညီလာခံ သို႔လည္း “၀”ႏွင့္ မုိင္းလားအဖြဲ႕တို႔ တက္ေရာက္ႏုိင္ျခင္း မရွိေပ။
“၀” ႏွင့္ မုိင္းလားအဖဲြ႔မွာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီမွ ခဲြထြက္ၿပီးေနာက္ စစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ ၾကၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၌ ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ အစိုးရသစ္ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး အတြက္ ျပည္နယ္ အဆင့္၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ လက္မွတ္ထုိးထားေသာ အဖြဲ႔မ်ား ျဖစ္သည္။
လက္ရွိတြင္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔ ၁၂ ဖဲြ႔ပါ၀င္သည့္ ညီညြတ္ေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ(UNFC) ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႔ ၁၆ ဖဲြ႔ပါဝင္သည့္ NCCT တို႔တြင္ ပါဝင္ ထားျခင္း မရွိေသးသည့္ အဖြဲ႔မ်ားျဖစ္ၿပီး သီးျခားစီ ရပ္ တည္ေနသည့္ အဖြဲ႔ မ်ားျဖစ္သည္။
“တိုင္းရင္းသားအေရးကို က်ေနာ္တို႔ စိတ္ဝင္စားပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ လက္တြဲလုပ္မွာပါ။ က်ေနာ္တို႔မွာ ဘာသာစ ကား ခက္ ခဲ မႈ ရွိပါတယ္။ အခုခ်ိန္ထိ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈက ဘာေတြေဆြးေႏြးတယ္ဆိုတာက်ေနာ္တို႔ဆီ တရားဝင္ခ်ျပတာ မရွိေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔ နည္းဟန္နဲ႔ ေလ့လာရတယ္။ ေနာက္ အခုခ်ိန္ထိက်ေနာ္တို႔လည္း နားမလည္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔က မူၾကမ္းေတြ ထြက္တာမ်ားေတာ့ မသိေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုးထြက္မွ ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ”ဟု ဦးခမ္းေမာင္က ေျပာသည္။
UWSP ႏွင့္ NDAA မိုင္းလား အဖြဲ႕တို႔သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္း အတြင္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ ေတာ္ ဥကၠ႒၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ တုိ႔ႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္၌ ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ ၾသဂုတ္ ၂၈ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ပထမဆံုး အႀကိမ္ အျဖစ္ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
 

ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း ဘယ္လို ျဖစ္သင့္သလဲ -စည္သူေအာင္ျမင့္

ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း ဘယ္လို ျဖစ္သင့္သလဲ -စည္သူေအာင္ျမင့္

30 August 2014 
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လူေနတိုက္ခန္းမ်ား

အခုရက္ပိုင္းအတြင္း ျပည္သူေတြ စိတ္အ၀င္စားဆံုး သတင္းကေတာ့ ရန္ကုန္တုိင္း အစိုးရအဖဲြ႕ရဲ႕ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္းၾကီး အေၾကာင္းပါ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔က က်င္းပတဲ့ ရန္ကုန္တိုင္း လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမွာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြ ကိုယ္စား ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္းကိစၥ ျမိဳ႕ေတာ္၀န္ ဦးလွျမင့္က သ၀ဏ္လႊာ ဖတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ သ၀ဏ္လႊာထဲမွာ အစိုးရအဖဲြ႕အေနနဲ႔ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း တစ္ခု လွ်ိဳ႕၀ွက္ စီစဥ္ျပီး ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ ၁၅ ဘီလ်ံေလာက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံ လုပ္ကိုင္ရမယ့္ အဲဒီ စီမံကိန္းကို “ျမန္မာ့ေစတနာ ျမိဳ႕သစ္ အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီ”က တာ၀န္ယူ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႔ ေရြးခ်ယ္ထားျပီး ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီ သ၀ဏ္လႊာတင္ျပမွဳကို တိုင္းလႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြ အံ့ၾသၾကသလို သတင္းကိုၾကားသိရတဲ့ ျပည္သူေတြလည္း အံ့ၾသၾကပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္း ဒီကိစၥ ျပည္တြင္း သတင္းမီဒီယာေတြရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ ေ၀ဖန္မွဳကို ၾကံဳရပါေတာ့တယ္။ သတင္းမီဒီယာေတြ အဓိက ေ၀ဖန္ေထာက္ျပခဲ့တဲ့ ကိစၥကေတာ့ ေဒၚလာ ၁၅ ဘီလ်ံေလာက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမယ့္ကိစၥ ဘယ္သူမွ မသိတဲ့ ကုမၸဏီ တစ္ခုကို တိတ္တဆိတ္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးလိုက္တဲ့ ကိစၥပါ။ တစ္ပတ္လံုးလံုး မီဒီယာေတြရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ ေ၀ဖန္မွဳ ေပၚထြက္ျပီးေနာက္ ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ညမွာေတာ့ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ၾကီးဌာန ၀က္ဘ္ဆိုက္က တဆင့္ “ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖဲြ႕ရဲ႕ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္” ဆိုတာ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖဲြ႕ရဲ႕ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း ဆိုတာ ဘာပါလဲ၊ သူတို႔ ဘယ္လို ၾကံစည္ခဲ့ၾကသလဲ၊ မီဒီယာေတြရဲ႕ ေ၀ဖန္မွဳ ထြက္ေပၚလာျပီးေနာက္ ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖဲြ႕ ဘယ္လို ေျခလွမ္း ျပန္ျပင္သလဲ၊ ဘာေတြ ျဖစ္သင့္သလဲ ဆိုတာ ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားပါ့မယ္။

လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ျမိဳ႕ေတာ္၀န္ ဦးလွျမင့္ တင္ျပခဲ့တာကို အက်ဥ္းခ်ံဳးျပန္ေျပာရရင္ စီမံကိန္း တည္ေနရာဟာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ပန္းလွိဳင္ျမစ္နဲ႔ တြံေတးတူးေျမာင္းၾကား၊ လွိဳင္ျမစ္နဲ႔ လွိဳင္သာယာ တြံေတးကားလမ္းၾကားက ေျမဧက ၃ ေသာင္း၀န္းက်င္ေပၚမွာ လ်ာထားတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အဲဒီ စီမံကိန္းကို ျမန္မာ့ေစတနာ ျမိဳ႕သစ္ အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီက တာ၀န္ယူ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ္၊ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွဳ ပမာဏ က်ပ္ ဘီလ်ံ ၇၀၀၀ နဲ႔ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၈ ဘီလ်ံရွိမယ္၊ စီမံကိန္းထဲမွာ ျမိဳ႕ျပ အေျခခံ အေဆာက္အဦေတြ အပါအ၀င္ ၆ လမ္းသြား ျမစ္ကူးတံတား (၅) စင္းပါမယ္ လို႔ ဆိုထားပါတယ္။

ျမိဳ႕ေတာ္၀န္ဦးလွျမင့္က ဒီ ကိစၥ အေသးစိတ္ ေျပာမသြားေပမယ့္ ဒီ စီမံကိန္းရဲ႕ စီးပြားေရး ပံုသ႑ာန္ဟာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံတဲ့ ကုမၸဏီက ျမိဳ႕ျပအဂၤါရပ္နဲ႔ ညီတဲ့ Infrastructure အေျခခံ အေဆာက္အဦေတြျဖစ္တဲ့ လမ္း၊ တံတား၊ လ်ွပ္စစ္၊ ေရ၊ ပန္းျခံ၊ ကစားကြင္း အစရွိတာေတြ လုပ္မယ္။ ဒါ့အျပင္ အဆိုျပဳထားတဲ့ အျခား မိဘမဲ့ ကေလး စာသင္ေက်ာင္းတစ္ခု၊ ဘိုးဘြားရိပ္သာ တစ္ခု စတာေတြ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ္လို႔ ဆုိထားပါတယ္။ ဒါက ကုမၸဏီဘက္က ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံ စိုက္ထုတ္ရမယ့္ အပိုင္းပါ။ ျပီးရင္ေတာ့ က်န္တဲ့ ေျမကြက္ေတြမွာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မွာေတြကို စီမံကိန္းထဲပါတဲ့ အပိုင္းအလိုက္ ျပန္ျပီး လက္ခဲြေရာင္းစား ေငြျပန္ရွာ အျမတ္ျပန္ရေအာင္ လုပ္မယ့္ စီမံကိန္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ေဟာ္တယ္ေတြ၊ စတုိးဆိုင္ ကုန္စံုဆုိင္ၾကီးေတြ၊ ကားဂိတ္ေတြ၊ လူေန တုိက္ခန္းေတြ၊ တန္ဖိုးနည္း အိမ္ယာေတြ၊ ရံုးခန္းေတြ၊ ဆိပ္ကမ္းေတြ အစရွိသျဖင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ ေျမကြက္ေဖာ္ ေျမျပန္ေရာင္းစား ဆိုတဲ့ စီမံကိန္းမ်ိဳးပါ။

ဒီ စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း တစ္ခု လိုအပ္တယ္ဆိုတာ၊ ဘယ္ေနရာမွာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ္ ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္သူကမွ အျငင္းမပြားၾကပါဘူး။ လိုအပ္တဲ့ အေျခအေန လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ လုပ္တယ္ လို႔ပဲ သေဘာထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေလာက္ ၾကီးမားတ့ဲ စီမံကိန္းၾကီးတစ္ခု ဘယ္သူမွ မသိတဲ့ ျမန္မာ့ေစတနာ ျမိဳ႕သစ္ အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီကို တိတ္တဆိတ္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးလိုက္တယ္ ဆိုတဲ့ ကိစၥကိုေတာ့ ေမးခြန္းထုတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မီဒီယာေတြဟာ အဲဒီ ကုမၸဏီ ဘယ္လို ကုမၸဏီျဖစ္တယ္၊ ဘယ္သူဦးေဆာင္တယ္၊ ဘယ္မွာ အေျခစိုက္တယ္ အစရွိသျဖင့္ စံုစမ္းၾကပါေတာ့တယ္။ စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ခ်က္ေတြအရ အလြန္႔အလြန္ၾကီးမားတဲ့ စီမံကိန္းၾကီးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ့္ ကုမၸဏီရဲ႕ လိပ္စာဟာ ေရႊျပည္သာ ျမိဳ႕သစ္မွာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကုမၸဏီ မွတ္ပံုတင္ စာရင္းက လိပ္စာအတုိင္း သြားၾကည့္ေတာ့ ဘာရံုးခန္းမွ မရွိပါဘူး။ မွတ္တမ္းေဖာ္ျပခ်က္အရ ကုမၸဏီရဲ႕ မတည္ရင္းႏွီးေငြက က်ပ္သန္း ၁၀ဝ၀ ျဖစ္ၿပီး ကနဦး ထည့္ဝင္ေငြက က်ပ္သန္း ၇၀ ပဲ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အလြန္နည္းတဲ့ ေငြပမာဏ ပါ။ ဒါရိုက္တာကေတာ့ ဦးသက္ဦးဆိုသူျဖစ္ျပီး မီဒီယာေတြ ေမးသမွ် ဘာမွ မေျဖပါဘူး။ ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေအာင္ေက်ာ္စိုးကေတာ့ ဒီ စီမံကိန္း ကုမၸဏီ တစ္ခုကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးလိုက္တာနဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး ႏုိင္ငံေတာ္ဘက္က ဘာ အက်ိဳးအျမတ္မွ မရဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

သတင္းမီဒီယာေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြ အဓိက စိတ္၀င္စားတာက ဒီ စီမံကိန္းၾကီးထဲမွာ ဘယ္သူေတြ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံခြင့္ ရၾကမလဲ ဆိုတာပါ။ ရန္ကုန္တိုင္း သကၤန္းကၽြန္း အမတ္ ဦးေက်ာ္ကေတာ့ ဒီ စီမံကိန္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ့္ ကုမၸဏီထဲမွာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြရဲ႕သား၊ ျမိဳ႕ေတာ္၀န္ ဦးလွျမင့္ရဲ႕သား၊ အရင္ ဒုသမၼတ သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင္ဦးရဲ႕ သားေတြ ပါ၀င္တယ္လို႔ စြပ္စဲြေျပာဆုိပါတယ္။ သတင္းမီဒီယာ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ တရုတ္စီးပြားေရးသမားေတြ ပါ၀င္ေနတယ္ ဆိုျပီး စြပ္စဲြၾကပါတယ္။ ဒီလို စြပ္စဲြေျပာဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖဲြ႕ဘက္ကေတာ့ ဘာမွ ေျဖရွင္းတာ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါဘူး။

ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔ ည ေရာက္မွသာ “ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္ ” ဆိုတာ ထုတ္ျပန္ျပီး “မၾကာမီအခ်ိန္ကာလအတြင္း ပြင့္လင္းျမင္သာစြာျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္း Developer တင္ဒါ ေခၚယူျခင္းကို ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္းႏွင့္ အားလုံးပူးေပါင္းပါဝင္ ႏိုင္သည့္ အခြင့္အလမ္း မ်ားကို ဖန္တီးသြားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးတင္ျပအပ္ပါသည္။ ” ဆိုျပီး ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ကုမၸဏီ တစ္ခုကို လက္သိပ္ထိုး လုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးတဲ့ ကိစၥ မေျဖရွင္းေတာ့ပဲ ပြင့္လင္းျမင္သာမွဳ ရွိရွိ တင္ဒါေခၚေတာ့မယ္လို႔ ျပင္ဆင္ ေၾကျငာလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီ စီမံကိန္းၾကီး အလြန္ၾကီးမားပါတယ္။ ဒီအတြက္ ေျမေလ်ာ္္ေၾကးဆုိင္ရာ ကိစၥ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေဆြးေႏြးျပီး ဥပေဒ ျပဳေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ စီမံကိန္းပမာဏ ဟာ ဟံသာ၀တီ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလဆိပ္နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္သြယ္ေရး ေအာ္ပေရတာ ေခၚတဲ့ လုပ္ငန္း ပမာဏထက္ေတာင္ ၾကီးမားေနတဲ့အတြက္ တင္ဒါေရြးခ်ယ္ေရး အၾကံေပး ကုမၸဏီကို အရင္ေရြးခ်ယ္ ေခၚယူဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒီ အၾကံေပးကုမၸဏီကမွ တကယ္ စီမံကိန္းေဖာ္ေဆာင္မယ့္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ကုမၸဏီေတြကို စည္းကမ္းတက် ပြင့္လင္းျမင္သာမွဳ ရွိရွိ ေရြးခ်ယ္သင့္ပါေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

VOA