Thursday, July 28, 2016

ဂါမဏိ ● အရင္ဆံုးလုပ္ရမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ

ဂါမဏိ ● အရင္ဆံုးလုပ္ရမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ
၂ ၁ ရ ာ စု ပ င္ လံု စ ာ စ ဥ္ ( ၂ ၃ )
(မုိးမခ) ဇူလုိင္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

● အေရးတႀကီးလက္မွတ္ထိုးရမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္
၂၀၁၀ ႏိုဝင္ဘာ ၇ ရက္ ေရြးေကာက္ပြဲေန႔ကစလိုက္တဲ့ ဒုတိယျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္အပစ္ရပ္ထားတဲ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔ ေတြ တဖြဲ႔ၿပီးတဖြဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခုခံကာကြယ္ခဲ့ရပါတယ္။၁၉၈၉ ခုကစခဲ့တဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုတာေတြ ေျမာင္းထဲ ေရာက္ သြားၿပီး အရည္အခ်င္းက်ဆင္းေနတဲ့ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ အ႐ူးမီးဝိုင္းျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာေတာ့ ဒီမို အေရျခံဳ ဖားတပိုင္း ငါးတပိုင္းအစုိးရဟာ ပံုစံသစ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး-အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို အိုးနင္းခြက္နင္းနဲ႔ ဖုတ္ပူမီး တိုက္လုပ္လာပါတယ္။

၂၀၁၀ ႏိုဝင္ဘာမွာ ေသနတ္စေပါက္တယ္ဆိုေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္နယ္ျခားေစာင့္တပ္စီမံခ်က္ေအာက္မွာ ကိုးကန္႔ၿငိမ္းအဖြဲ႔ကို စစ္အင္အားနဲ႔ အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲခ်ိန္ကတည္းကတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အားလံုးအတြက္ အပစ္အ ခတ္ရပ္စဲ ေရးပံုစံေဟာင္းဟာ လက္ေတြ႔အားျဖင့္ပ်က္ျပယ္သြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ဝ နဲ႔ မိုင္းလားလို တခ်ဳိ႕အဖြဲ႔ေတြကလည္း ေသနတ္သံသာမထြက္ေပမဲ့စစ္စည္း႐ံုးမႈေတြလုပ္၊ အေရးေပၚစစ္သင္တန္း ေတြေပးၿပီး အျမင့္ဆံုးတပ္လွန္႔ထားခဲ့ပါတယ္။ေခတ္မွီလက္နက္ႀကီးေတြလည္း ထုနဲ႔ထယ္နဲ႔ျဖည့္တင္းခဲ့ပါတယ္။ ရန္သူတင့္ကားသံုးႏိုင္မယ့္ကြင္းျပင္ႀကီးေတြကို ဘူဒိုဇာနဲ႔ထုိးၿပီး တင့္ကားေထာင္ေခ်ာက္ေတြ၊ မိုင္းကြင္းေတြ မိုင္နဲ႔ခ်ီၿပီးအႀကီးအက်ယ္ ခံစစ္ျပင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာ ပံုစံသစ္အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုေပမယ့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြကိုစီးပြားေရးနဲ႔ ျမႇဴဆြယ္ဖ်က္ ဆီးတာ၊ တဖြဲ႔ခ်င္းထဲမွာေရာ၊ တဖြဲ႔နဲ႔တဖြဲ႔ၾကားမွာေရာ ေသြးခြဲတာေတြကေတာ့အရင္ပံုစံေဟာင္းအတုိင္းပါဘဲ။

အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို အခုလုပ္ေနတာဟာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္"ႏိုင္ငံေရးအရ လႈိင္းစီးေနတာ"ျဖစ္တယ္၊ "ျပည္နယ္ေတြရဲ႕အားကို လိုခ်င္လို႔ျဖစ္တယ္"ဆိုတာဦးေအာင္မင္းတို႔က ဝန္ခံထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလုိတာက တကယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရခ်င္လို႔မဟုတ္ဘဲအာဏာရၾကံ႕ဖြတ္ပါတီ မဲႏိုင္ေရးအတြက္ဘဲျဖစ္ေနပါတယ္။ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ ရွိတံုးကလဲ NLD အာဏာရလာရင္စစ္တပ္နဲ႔ အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားေပါင္းၿပီး ျပန္တိုက္မယ္လို႔ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ေျဗာင္ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။

အခုဆိုရင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုၿပီး ထိုးလိုက္ရတဲ့လက္မွတ္ေတြကလည္းဂဒီးဂဒီး။ ပဏာမအပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္၊ ျပည္ နယ္အဆင့္အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္တဲ့။တခ်ဳိ႕မ်ားအဆင့္တခုတည္းကို ၃-၄ ခါထိုးရတာ လည္းရွိေသး။ အခုတခါ တျပည္လံုးအပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္ဆိုတာကုိေနျပည္ေတာ္မွာ လာထိုးရအံုးမတဲ့။ တိုက္ပြဲေတြက ေတာ့ တၿခိမ္းၿခိမ္းျဖစ္ေနဆဲ။

စစ္အုပ္စုရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းျပေျမပံု၈ ခ်က္ဆိုတာမွာလည္း (၁၊၂၊၅၊၆၊၇၊၈) ဆိုတဲ့ ၆ ခ်က္ဟာ အျငင္းပြားစရာ ႀကိဳတင္စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္တိုင္းရင္းသားေတြကို ခ်ည္ၿပီးတုတ္ၿပီးလုပ္တာ ျဖစ္လို႔ ဘယ္လိုမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေထာက္အကူမျဖစ္ႏိုင္။

၁၄ ခ်က္ေတာင္းလည္း တင္ျပေပးမယ္၊ ၂၁ ခ်က္ေတာင္းလည္း တင္ျပေပးမယ္၊၃၃ ခ်က္ေတာင္းလည္း တင္ျပမယ္နဲ႔ တခုမွမျငင္း၊ ဒါေပမဲ့ တကယ္ရတာက မျဖစ္စေလာက္။

လက္မွတ္ဘယ္ေလာက္ထုိးထုိး၊ အခ်က္ဘယ္ႏွစ္ခ်က္တင္တင္၊ ကာခ်ဳပ္အမိန္႔ကိုေက်ာ္လို႔မရဘူးလို႔  ေျပာေနမွေတာ့ အားလံုးဟာလိမ္ေနတာ ဟန္ျပလုပ္ေနတာ ရွင္းေနပါတယ္။

ဦးေအာင္မင္း၊ ဦးစိုးသိန္း၊ ဦးသိန္းေဇာ္တို႔လုပ္သမွ်ဟာ ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္အမိန္႔ကိုေက်ာ္မရ။ဦးေအာင္မင္းေတာင္ ကာခ်ုပ္မ်က္ႏွာေမာ့ၾကည့္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးေအာင္မင္းေအာက္က လက္ေထာက္ေတာက္တိုမယ္ရအဆင့္ဘဲရွိတဲ့ MPC က Technical Team လို႔ဆိုတဲ့အဖြဲ႔ေလးက KIA Technical Team တင္တာေတြကိုအဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေျပာတာလည္း မဆန္းပါဘူး။

စစ္တပ္အဓိကပါတဲ့ ကာလံု ၁၁ ေယာက္မွာ အမ်ားစုႀကီးဟာ တိုင္းရင္းသားေတြ၊လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြကို အခြင့္ အေရးေပးဖု႔ိသေဘာထား မရွိသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကာလံုတင္မကမူလလက္ေဟာင္းၾကံ႕ဖြတ္ပါတီကလဲ စစ္လက္ဝါး ႀကီးအုပ္ႏိုင္ငံေရး-စီးပြားေရးစနစ္ကိုဘဲ ဘိန္းစြဲသလိုစြဲေနတဲ့အေၾကာင္းၾကံ႕ဖြတ္ဒုဥကၠဌ ဦးေဌးဦးက ေျဗာင္ဝန္ခံ/ႀကိမ္း ဝါးထားပါၿပီ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ျပင္စရာမလို၊ျပင္ခ်င္တဲ့လူေတြက ႐ူးေနတာလို႔ ေျပာင္ေျပာင္ေျပာတဲ့ ဦးေဌးဦးဟာ ဦးသန္းေရႊေထာင္ခဲ့တဲ့အာဏာရအစိုးရပါတီမွာ ဒုဥကၠဌ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဦးေအာင္မင္းက တ႐ုတ္ဟာ ေက်းဇူးရွင္ေတြ ျဖစ္တယ္၊တ႐ုတ္ကိုေၾကာက္ရတယ္လို႔ ေျဗာင္ေျပာခဲ့သလို ဦးေဌးဦးကလည္း NLD ဟာ အေနာက္အုပ္စုကို လိုလားတဲ့ပါတီ၊ အေနာက္အုပ္စုၾသဇာခံအဖြဲ႔လို႔ ေျဗာင္အပုပ္ခ်ၿပီး ေပၚလစ္ဗ်ဴ႐ိုအဆင့္ေတာင္မရွိတဲ့ တ႐ုတ္ကြန္ျမူနစ္ဗဟိုေကာ္မတီဝင္အိုက္ပင္းကို ၂၀၁၂ ေမလတံုးက အရွက္မရွိဘလိုင္းႀကီးဖားခဲ့ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးနဲ႔ တရားစီရင္ေရးဆိုတဲ့ တန္းတူနယ္ပယ္ႀကီး ၃ ခုအၾကား အျပန္ အလွန္ထိန္းညႇိမႈ check-and-balance ထည့္သြင္းခ်မွတ္ထားတာရွိေပမဲ့၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအရ ဗမာျပည္မွာေတာ့ ဘယ္ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမွာမွမရွိတဲ့ စစ္အာဏာ ဆိုတဲ့နယ္ပယ္တခုထပ္တိုးၿပီးနယ္ပယ္ ၃ ခုအေပၚကေန တဖက္သတ္ ခ်ဳပ္ထိန္းမႈ check-without-balance လုပ္ထားပါတယ္။ နယ္ပယ္၄ ခုထဲမွာ စစ္အာဏာနယ္ပယ္ဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီရင္ေရးနယ္ပယ္ေတြထက္ ပိုျမင့္တဲ့ေနရာရထားပါတယ္။

ဒီကေန႔ အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ေတြကို ကိုင္တြယ္ဆက္ဆံဖို႔တပ္မေတာ္မူ ၆ ခ်က္ဆိုတာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ မွာလည္းမပါ၊ ၁၉၅၉ တပ္မေတာ္အက္ဥပေဒမွာလည္းမရွိ၊ကကနေကာင္စီ အမိန္႔ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြမွာလည္း မေတြ႔ ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီ မူ ၆ ခ်က္ဆိုတာ၁၉၈၉ တံုးက စစ္တပ္နဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ တဖက္သတ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ "တဖက္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားလိုက္နာရန္စည္းကမ္းခ်က္ ၁၀ ခ်က္"၊ ဗုိလ္ခင္ၫြန္႔တို႔ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ေတြ ေဂ်ာင္း သြားၿပီးေတာ့၂၀၀၄ မွာ အသစ္ထပ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ "ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူစဥ္ သေဘာထားတူညီခ်က္ ၁၄ ခ်က္"တို႔နဲ႔ အႏွစ္ သာရအတူတူဘဲျဖစ္တာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ စစ္အာဏာတည္တန္႔ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ စိတ္႐ူးေပါက္သလိုေရးဆြဲထုတ္ျပန္ ထားတဲ့ ဗိုလ္က်စိုးမိုးေရးဝါဒသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္ေခတ္ဘယ္အခါနဲ႔မွမတူေအာင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေတြ အႀကီးအက်ယ္လုပ္ေနတယ္၊အထူးသျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသနဲ႔ တိုင္း ရင္းသားလူမ်ဳိးေတြအတြက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေတြ ဒင္းၾကမ္းလုပ္ေပးေနတယ္ဆိုတဲ့နဝတ-နအဖ-ၾကံ႕ဖြတ္အစိုးရေတြဟာ အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္တဲ့အခါ လိုက္လံပိတ္ပင္တာ၊ သူတို႔ခြင့္ျပဳခ်က္ယူခိုင္းတာေတြကိုလည္းဘယ္လိုမွသူတို႔ဝင္လို႔မရတဲ့ ပန္ဆန္း၊ မိုင္းလား၊ လိုင္ဇာတို႔ကလြဲရင္ ေနရာ တကာမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲသလိုဘဲ Code of Conduct ဘယ္ေလာက္ေရးေရး၊ ဦးသိန္းစိန္-ဦးေရႊမန္း-ဦးေအာင္မင္းဘယ္ေလာက္ သေဘာ တူတူ၊ ကာခ်ဳပ္ လက္မခံရင္ ဘာမွျဖစ္မလာပါဘူး။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ထိပ္ဆံုးကဦးသန္းေရႊကိုယ္ပြား ကာလံု တင္မက တျပည္လံုးအပစ္ရပ္လက္မွတ္ထိုးပြဲလုပ္မယ့္ ဇာတ္စင္ပိုင္ရွင္ဦးေရႊမန္းေတာင္လက္မခံပါဘူး။

အခုဆိုရင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြဟာ ဦးေအာင္မင္း-ဦးသိန္းစိန္ကခြင့္ျပဳမွေဒၚစု၊ ဦးေရႊမန္း၊ ဦးေဌးဦး တုိ႔နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရွိပါ တယ္။ ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္ဆိုရင္ေတာ့ဦးသိန္းစိန္ကခြင့္ျပဳေတာင္ ေတြ႔ခြင့္ရခ်င္မွရမယ့္အျဖစ္မ်ုိးပါ။ ဒါေပမဲ့ UWSA နဲ႔ က်ေတာ့ကာခ်ုပ္ေရာ၊ ေအာင္မင္း-သိန္းေဇာ္တို႔ေရာ၊ ေရႊမန္းတို႔ေရာ မတင္းရဲဘဲ ေလွ်ာ့ေပးခဲ့ပါတယ္။ဦးသိန္းစိန္ မဟုတ္ဘဲ ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္က ေဆြးေႏြးပြဲကို တိုက္႐ိုက္ဖံုးဆက္ၿပီး လိုက္ေလ်ာခ်က္ေတြေပးခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္သူ နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္မရွိ၊ ဘယ္သူနဲ႔ဘဲ ေတြ႔ခြင့္ရွိေတြလည္း မလုပ္ရဲပါဘူး။ျဖစ္စဥ္က ေတာင္ပိုင္းက UWSA စခန္းေတြကို ျမန္မာတပ္က ပိတ္ဆို႔တာ၊ အႏိုင္က်င့္တာလုပ္ၾကည့္တဲ့အခါဝ တပ္က ျမန္မာတပ္ေတြကို ျပန္ဝိုင္းၿပီး ပိတ္ဆို႔ပစ္ လိုက္လို႔ ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ေလွ်ာ့သြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုတာ ထံုးစံအားျဖင့္ တျပည္လံုးနဲ႔ဒိုင္ခံတိုက္ေနတဲ့၊အားပိုႀကီးတဲ့ အစိုးရ စစ္တပ္ ဘက္က စေၾကညာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္နယ္ေျမေသးေသးေလးထဲမွာခုခံကာကြယ္ေနရတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြ လက္ မွတ္ထိုးထိုး မထိုးထုိး ေၾကညာ ရပ္စဲေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။အခုေတာ့ ဒီအဖြဲ႔ေလးေတြဘက္က လက္မွတ္စထိုးမွ အပစ္ အခတ္ရပ္မယ္ဆိုၿပီး ေျပာင္းျပန္ေတြလုပ္ေနပါတယ္။သူပုန္တဖြဲ႔တည္းရွိၿပီး အဲဒီတဖြဲ႔တည္းကဘဲ တႏိုင္ငံလံုးအႏွံ႔မွာ တိုက္ေနတာဆိုရင္ေတာ့အဲသလိုေတာင္းဆိုတာ ဟုတ္တုတ္တုတ္ရွိပါေသးတယ္။ အခုေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုခ်င္တာက တျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးေၾကညာေပးဖို႔၊စစ္ၾကံ႕ဖြတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလိုခ်င္တာက တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို တိုင္းရင္းသားေတြလာလက္မွတ္ထိုးဖို႔ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္ထိလြဲေန တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

ဒါတင္မက ဘယ္ျပင္ညာယွိေျမႇာက္ေပးလိုက္သလဲမသိ၊ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ကုလသမဂၢစာခ်ဳပ္လိုလို၊ ILO ကြန္ဗင္းရွင္း လိုလိုနဲ႔ တျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ေတာ္ႀကီးကိုတဖြဲ႔ၿပီးတဖြဲ႔ အခ်ိန္မေရြးလာထိုးဖို႔ ဖြင့္ထားေပးမယ္တဲ့။ ႏိုင္ငံစံုစာခ်ုပ္ေတြ လိုႏိုင္ငံဘယ္ႏွစ္ရာခိုင္ႏႈန္းျပည့္ရင္ မထုိးတဲ့အဖြဲ႔ေတြအတြက္ပါ အတည္ျဖစ္သြားမယ္ဆိုဘဲ။ကိုယ့္ အေျခအေနကိုယ္ ဘာမ်ားေအာက္ေမ့ေနလဲ မသိပါဘူး။ လူရယ္စရာျဖစ္တာလည္းမေျပာနဲ႔။

တကယ္ေတာ့ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြအားလံုး လက္မွတ္ထိုးလည္း၊ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္တို႔စစ္တပ္ ကမထိုးရင္ ဘာမွ ထူးျခားလာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဗမာစစ္တပ္ကိုကိုယ္စားျပဳတဲ့ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္ကလက္မွတ္မထိုး ရင္ ဦးေအာင္မင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ဦးသိန္းစိန္ ဦးေရႊမန္းတို႔ထိုးလည္းဘာမွထူးျခားမႈမရွိပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအရ စစ္အာဏာဟာ ဦးသိန္းစိန္-ဦးေရႊမန္း-ဦးေဌးဦးတို႔ေအာက္မွာရွိမေနလို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ဦးသိန္းစိန္-ဦးေအာင္မင္းတို႔ၾကားမွာၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲလုပ္ၿပီး တျပည္လံုးဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တဖြဲ႔ခ်င္းဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္လက္မွတ္ထိုးဖို႔က ဘာမွအေရးမပါဘဲ ဦးသိန္းစိန္-ဦးေအာင္မင္းတို႔နဲ႔ ဗိုလ္မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ၾကားၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲလုပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီခ်က္စာခ်ုပ္ အရင္ခ်ဳပ္ဖို႔၊အရင္ လက္မွတ္ထိုးဖို႔က လံုးဝ(လံုးဝ) အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနပါတယ္။ အဲသလိုစာခ်ဳပ္မ်ဳိး ေကာင္းေကာင္းေလးတခုခ်ဳပ္ၿပီး မွဘဲ တိုင္းရင္းသားနယ္ေျမေရာက္တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ စုတ္ျပတ္ႏံုခ်ာမေရမရာဘဝအဆံုးသတ္ႏိုင္ၿပီး တိုင္းရင္း သားလက္နက္ကိုင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသားမဟုတ္တဲ့လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ စာခ်ဳပ္ေတြ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ဆက္လုပ္လို႔ရႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ဂါမဏိ
 

No comments: